Sölvabakki - dagbók

Nýr fjölskyldumeðlimur

2009-07-16T09:54:00.005Z

Jóna Finndís og Hjalti Steinn eignuðust stóran og myndarlegan strák í gærkvöldi. Pilturinn vóg hvorki meira né minna en 4.430 grömm og var 53 cm að lengd. Kom í heiminn kl. 22.22 þann 15. júlí. Þeim mæðginum heilsast báðum vel.

Innilega til hamingju með þennan yndislega litla dreng ykkar elsku Jóna Finndís og Hjalti Steinn.

Kristín Erla 1 árs

2009-06-29T20:43:00.009Z

Á þessum degi fyrir einu ári síðan, vaknaði ég um þrjú-leytið og fór að horfa á Pretty woman.
Á þessum degi fyrir einu ári síðan, var 10 cm jafnfallinn snjór á Öxnadalsheiðinni.
Á þessum degi fyrir einu ári síðan, fæddist tæpra 19 marka gullfalleg stúlka á Akureyri.

Hún er eins árs í dag hún Kristín Erla og mér finnst hún hafa fæðst í gær. Samt er svo margt búið að gerast á þessu ári. Hún er komin með fimm tennur sú stutta, farin að ganga örugglega með stuðningi og vantar bara herslumuninn til að fara að ganga alveg sjálf. Hún leggur okkur foreldrunum reglulega lífsreglurnar og lætur duglega í sér heyra, ef við ekki hlýðum. Hún veit hvað hún er stór, kann að gefa koss, skilur flest það sem sagt er við hana og kann að segja mamma, pabbi og takk. Hún er ótrúlega sjálfstæð miðað við aldur og veit nákvæmlega hvað hún vill en hún er líka yndislega glaðlynd og hláturmild.

Til hamingju með prófið mamma!

2009-05-23T19:50:00.005Z

Bogga útskrifaðist í dag (23. maí) sem sjúkraliði frá Verkmenntaskólanum á Akureyri!

Innilega til hamingju með áfangann :-)

2008-11-25T22:09:00.003Z

...og haustið tók við af sumrinu og veturinn af haustinu....

Það hefur margt á daga sveitavarganna drifið síðan síðast var fært í þessa dagbók. Það markverðasta er þó líklega að húsfreyja og húsbóndi eru nú orðin heiðvirð hjón en það gerðist 16. ágúst síðastliðinn og fögnuðu nánustu aðstandendur ákaft með þeim langt fram eftir nóttu af því tilefni. Litla spendýrið fékk líka nafn við sama tækifæri og heitir nú Kristín Erla. Það gefur að skilja að hjónabandssæla hefur verið þemakaka sumarsins með slíkum vinsældum að rabarabarasulta er nú uppurin á stór Sölvabakkasvæðinu.

Haustið gekk fyrir sig með hefðbundnum hætti nema húsfreyja hélt sig heima hjá spendýrinu í stað þess að rása til fjalla með öðru smalaliði. Gengu göngur þó allvel fyrir sig og hafa heimtur á lömbum aldrei verið betri... Fallþungi var sömuleiðis með almesta móti og losaði 17 kg með gerð upp á 9,67 og fitu 7,27

Kornuppskera á melunum var ljómandi góð, í hús komust 5,5 sekkir af hverjum hektara. Kornbændurnir voru því að vonum glimrandi ánægðir og skunduðu af stað með plóga sína. Linntu þeir ekki látum fyrr en snúið hafði verið rúmum 15 hekturum og verður því nóg að gera næsta vor.

Heimasæturnar dafna vel og blómstra, Kristín Erla eignaðist í haust gráflekkótta gullfallega gimbur sem heitir Rúsína. Anna Karlotta setti á hvíta kollótta gimbur sem gengur undir nafninu Kolla og saman eiga þær systur gullmolann í hjörðinni, svarflekkóttan lambhrút að nafni Bangsímon.

Sumar í sveit

2008-07-27T11:44:00.005Z

Þá eru víst komnar fjórar vikur frá því að yngri heimasætan bættist við fjölskylduna, tíminn stendur víst svo sannarlega ekki í stað. Enda er heilmikið búið að gerast í sveitinni síðan. Heyskapur er að verða langt kominn og hefur gengið vel að frátöldu endalausu bileríi á tækjabúnaði heimilisins. Er húsbóndi orðinn langþreyttur á því og skyldi engan undra. Hann fékk þó smá upplyftingu á dögunum þegar hann var dreginn með í Skagafjörðinn honum að óvörum og var hann steggjaður rækilega þar í litastríði og fljótareið.

Eldri heimasætan unir sér vel í sumarfríi og leikur sér úti mestallan daginn undir vökulu auga Ásdísar barnapíu sem er endalaust dugleg að dunda sér með henni. Henni til mikillar gleði hefur Kristján Hróar verið duglegur að koma í heimsókn og svo systkinin í Svangrund. Afi í Reykjavík skrúfaði saman sandkassa handa henni á mettíma og svo sendu þau afi og amma þeim systrum myndar sveitabæ sem vakti mikla lukku.

Sú yngri dafnar vel og er ósköp yndisleg. Hún er farin að skoða heiminn með mikilli athygli og ekki síst stóru systur sem í staðinn kyssir hana og klappar af miklum móð.

Fleiri sumarmyndir og myndir af nýju heimasætunni má finna á myndasíðu húsfreyjunnar sem var uppfærð í dag í dugnaðarkasti....

Ný heimasæta á bakkanum

2008-06-30T22:00:00.002Z

Jæja, þá hefur nú litla fjölskyldan á Sölvabakka stækkað töluvert, orðin heilla fjögurra manna. Það er greinilegt að kvenfélagshefðinni verður viðhaldið á bænum, því í gær 29. júní bættist við myndar stúlka. Hún var heilar 19 merkur og 55 sentimetrar og verður því væntanlega fljótlega komin til verka í sveitinni. Fæðingin gekk afskaplega vel enda topp ljósmóðir með í för, nefnilega Bjarney systir og hefðum við ekki getað haft það betra en í hennar höndum.

Svo erum við bara komin heim í sveitasæluna á ný og Anna Lotta er voða stolt stóra systir og er ósköp hrifin af "litla barninu".

Víkurgil 4

2008-06-04T22:31:00.009Z

Jæja, nú erum við Hjalti Steinn flutt einu sinni enn og ætlum ekki að flytja neitt aftur á næstunni, búin að flytja dálítið oft síðasta árið.

Við keyptum þetta hús, Víkurgil 4, sem er við rætur Hlíðarfjalls, með flottu útsýni yfir Akureyri og fjöllin hinum megin við fjörðinn. Kisurnar okkar, þær Jökla og Blanda eru kátar með nýja staðinn, ekki síst vegna þess að þær hafa aðeins fengið að kíkja út fyrir dyrnar, reyndar festar í spotta til að byrja með svo forvitnin leiði þær ekki á hættuslóðir alveg strax... Á neðri myndinni má reyndar sjá þegar þær eru að bragða á grasinu í fyrsta sinn, dálítið "kindarlegar" (myndin stækkar ef þið smellið á hana).

MH útskrift

2008-05-29T22:44:00.005Z

Lilja Dögg útskrifaðist frá MH sl. laugardag, með rosaflottar einkunnir og verðlaun bæði fyrir stærðfræði og efnafræði!

Til hamingju með áfangann elsku frænka :-)

Mig langar líka til að benda ykkur á nýjan tengil á síðunni hérna hægra megin "Gunnar Kristinsson", tengdapabbi er þar að blogga um hjólaferð sem hann er lagður af stað í um Norðurlönd.

Sauðburðarfréttir

2008-05-29T20:19:00.003Z

Þá er nú sauðburður að verða langt kominn og hefur gengið vel. Húsfreyja var að rifja upp um daginn að þann 27. maí fyrir tveimur árum síðan, var allt fé á húsi sökum vorhrets, en nú hefur sagan verið heldur betur önnur. Sól og blíða upp á hvern einasta dag og féð sælt og ánægt á túnunum sem spretta í gríð og erg.

Hér hefur heldur betur verið aðstoðarlið að vanda enda húsfreyja orðin býsna þung á sér og stirð, svo það hefur verið vel þegið. Bestu þakkir öll saman.

Sprettan er þvílík að það er komið að garðslætti og verður því að fylgja með ein heimildarmynd af húsbóndanum við þá iðju.

Afmæli heimasætunnar

2008-03-31T11:32:00.004Z

Þá er heimasætan á Sölvabakka orðin tveggja ára og ber aldurinn býsna vel. Það hefur mikið gerst á síðasta ári. Hún lærði að ganga og hefur hlaupið um allt síðan svo hafa verður talsvert fyrir því að halda í við hana. Hún er orðin reglulega dugleg fjárhúsastelpa en veit þó fátt skemmtilegra en að fara í hesthúsið og bendir á hesta út um bílglugga hvar sem hún sér þá. Hún byrjaði á leikskóla í ágúst og finnst óskaplega gaman á leikskólanum. Hún er auk þess farin að tala þónokkuð og gerir sig vel skiljanlega, þó setningarnar séu ekki langar ennþá.

Alla jafna hefur hún verið hraust en tók þó upp á því núna kringum afmælið sitt að fá einhverja kvefpest með hita og því var ekki haldin stór afmælisveisla þessa helgina. Verður væntanlega bætt úr því innan tíðar. Hún er þó búin að fá ósköpin öll af afmælisgjöfum sem hafa allar vakið mikla lukku.

Í tilefni afmælisins tók húsfreyja sig svo til og bætti við inn á myndasíðuna myndum frá eins og síðasta hálfa ári eða svo...

Þýtt og staðfært

2007-10-06T16:53:00.000Z

Gerð var atlaga að eftirleit í dag en veðrið stóð ekki alveg undir væntingum, sem kannski var ekki nema von þar eð Hilmar Þokugrímur var gangnaforingi að vanda. Jóna Finndís ætlaði síðan að koma norður í kvöld og fara á morgun í göngur. Ég hringdi í hana frá Þverá til að láta vita hvernig staðan væri og það væri ekki víst að farið yrði á morgun þar sem allt er á kafi í snjó á fjöllum. Himmi þurfti náttúrulega að leggja orð í belg eins og vanalega og gjammaði reglulega fram í. Símtalið var einhvern veginn á þessa leið:

....
Anna Magga: Ég veit nú ekki alveg hvort það verði göngur á morgun, það verður trúlega ekki ákveðið fyrr en í fyrramálið.

Jóna Finndís: Já, ok, ég kem nú samt bara, það er besta veður hér.

Himmi: Segðu henni að það sé ekkert vit í að koma, það er örugglega helvítis hálka og viðbjóður á heiðinni.

Anna Magga: Himmi segir að það sé þá örugglega betra að fara fyrr en seinna af stað, það sé kannski hált á heiðinni.

Jóna Finndís: Nú já, það getur verið, en ég er nú komin á nagladekk.

Anna Magga: Hún er komin á nagladekk.

Himmi: Nú, þá er mér andskotans sama um hana.

Anna Magga: Himmi segir að það sé skynsamlegt hjá þér.
.........

Þetta flokkast undir þýðingu úr helvísku yfir á íslensku.....

Haustið nálgast

2007-08-30T14:35:00.000Z

Þá er sumarið að verða langt komið og farið að húma á kvöldin. Alltaf ef nú eitthvað huggulegt við það finnst mér, þegar kominn er tími á að kveikja útiljósið á kvöldin. Sumarið er annars búið að vera yndislegt, sól og blíða upp á hvern dag nánast. Nú er loksins farið að væta aðeins, en samt svona hlýtt og milt veður.

Við fengum tvö gullfalleg merfolöld í sumar, annað undan Þotu og Tvisti frá Sölvabakka, hún fékk nafnið Ör hið snarasta, í höfuðið á föðurömmu sinni, enda albrún á lit eins og amman. Svo fengum við heldur betur skrautlegt folald undan Siggu og Tvisti, rauðslettuskjótt, hringeygt, sokkótt og þaðan af meira. Heldur betur skrautlegt. Við erum bara ekki ennþá búin að finna nógu skrautlegt nafn til að passa við gripinn, svo ábendingar eru vel þegnar.

Við skelltum okkur á landbúnaðarsýningu í Skagafirði og þar fengu feðginin nóg við sitt hæfi að skoða af vélum og tækjum eins og sjá má á meðfylgjandi myndum. Anna Lotta fann þarna eina gula sem hún vildi meina að passaði akkúrat í sandkassann sem ekki er reyndar kominn upp eins og til stóð. Svo var önnur öllu stærri, sem hún hélt að myndi henta pabba betur, en dró í efa að mamma myndi leyfa slíka fjárfestingu. Annars er Anna Lotta orðin leikskólastelpa, byrjaði í síðustu viku og líkar bara nokkuð vel.

Sauðburður og málning

2007-06-11T08:46:00.000Z

Það er nú aldeilis margt búið að gerast í sveitinni frá síðustu bloggfærslu. Sauðburður hófst af fullum krafti upp úr 10. maí og náði hámarki í vikunni fyrir hvítasunnuhelgi. Báru þá rúmlega sextíu ær í tvo eða þrjá sólarhringa svo það mátti hafa sig allan við á köflum að stía í sundur. Sem betur fer var fjölmennt og góðmennt á bakkanum svo þetta gekk allt saman ljómandi vel. Kunnum við okkar einstaka sauðburðarliði allra bestu þakkir fyrir, það er rosalegur munur að hafa svona gott lið sem kann á öllum hlutum skil. Lömbin voru allajafna frísk, þau sem á annað borð voru lifandi (hin voru síður frísk). Allar kindur komnar út úr fjárhúsunum í góða veðrið sem hefur verið gnægð af síðustu daga. Anna Karlotta var orðin heldur betur bísperrt í fjárhúsunum, gekk þar um garða, klappaði ám og lömbum, skammaðist yfir þeim sem reyndu að stanga hana og kyssti og knúsaði lömbin sem verið var að marka. Hún gerði einnig tilraun til að brynna í eitt skiptið en loftaði ekki alveg fötunni sem steyptist yfir hana..... það þurfti þá ekki að baða þann daginn.

Svo um nýliðna helgi varð aldeilis andlitslyfting á útihúsunum á Sölvabakka. Til hefur staðið í líklega fjögur ár að mála veggina en það ekki komist í verk sökum skipulagsleysis húsbænda. Gerð var bragarbót á því, helgin ákveðin einhvern tímann í maí, málningin pöntuð og þess gætt vandlega að skoða ekki veðurspá síðustu daga á undan til að láta það nú ekki fæla sig frá verki. Síðan kom valið og vaskt lið, Bjarki með alla sína fjölskyldu, Kristín Birna með sína fjölskyldu (Erla meðtalin) Mamma, Fríða, Helga Björg og Addi að ógleymdu heimilisfólkinu sjálfu og Ellen au pair stúlkunni okkar. Voru penslar og rúllur mundaðar að morgni laugardags og ekki hætt fyrr en allir veggir, flíkur og einstaka hárlokkur voru orðnir fallega Brasilíugulir að kveldi. Þá var kynt upp í grillinu og haldin heljarinnar veisla. Á sunnudeginum var svo haldið áfram að fúaverja eins og málning entist (og þynnka leyfði). Eftir standa glæsilega máluð útihús og ljóma ábúendur eins og sól í heiði eftir þessa dásamlegu helgi.

Annasöm helgi

2007-04-29T22:29:00.000Z

Þá er helgin liðin og hefur margt verið baslað í búskapnum. Byggið fór niður í jörðina á laugardag í blíðskaparveðri. Anna Karlotta mætti til að hafa stjórn á verkinu og fór síðan í starfsnám við mjaltir á Syðra-Hóli að því loknu. Hún kom hæstánægð heim og skildi ekkert í foreldrum sínum að vera ekki með kýr í sveitinni sinni.

Sunnudagurinn fór síðan í undirbúning sauðburðar, langt er komið með að smíða stíur í minkahúsinu og búið að þrífa mikið til í fjárhúsunum. Nathalie þreif sauðburðarganginn svo vel að húsfreyja var að hugsa um að reiða þar fram kvöldverð.

Vorkveðja frá bændum á bakkanum.

Lambakóngur og Lambadrottning

2007-04-23T21:56:00.000Z

Það kom að því að fyrstu lömbin litu dagsins ljós á bakkanum. Í gær kom ein af ánum sem heimtust úr Nýfundnalandi (a.k.a. Höskuldsstaðalandi) með lambakóng og drottningu. Lóan og hrossagaukurinn létu bæði í sér heyra, ljómandi fallegt veður og sannkallað vor í lofti.

Annars hafa húsráðendur á bakkanum verið heldur lélegir í dag, hér stendur yfir ælupest með tilheyrandi slappleika og leiðindum. Þá var nú gott að hafa danska vinnukonu og íslenskan verknema sem sáum um hirðingu í dag.

Svo má ekki gleyma nýjasta fjölskyldumeðlimnum sem bættist við í gær, hún Spóla litla frá Hæli sem er dótturdóttir gömlu Spólu þeirra Jonna og Ólafar sem hefur marga þúfuna smalað á Laxárdalnum. Vonandi verður sú stutta ekki eftirbátur hennar þar í framtíðinni.

Gleðilegt sumar

2007-04-19T22:42:00.000Z

Það lítur út fyrir gott sumar, ekki nóg með að vetur og sumar hafi frosið saman, heldur skörtuðu norðurljósin sínu fegursta í gærkvöldi, eins og húsfreyjan varð vitni að þegar hún rölti bæjarleið eftir saumaklúbb í Svangrund. Enn bólar ekkert á lömbum, sem þó gætu farið að stinga út hausnum hvað úr hverju, þar sem síðheimtur hafa verið með eindæmum drjúgar í vetur.

Það fækkar því miður á bakkanum á morgun, því Marie okkar elskuleg hefur nú fengið starf í Namibíu og heldur af stað í fyrramálið. Það verður mikill söknuður að sjá á eftir henni, enda hefur hún staðið sig alveg frábærlega hér hjá okkur.

Í tilefni þess að hún er að kveðja, fórum við mæðgur með hana í bíltúr í dag og fórum hring á landareigninni, með viðkomu í Laxárgilinu, Ósvík og Stekkjarvík. Læt fylgja nokkrar myndir frá ferðalaginu.

Mæðgur í fjárhúsunum

2007-04-15T12:23:00.000Z

Heimasætan og húsmóðirin fóru saman í fjárhúsin í morgun. Reyndar átti heimasætan að sofa á meðan húsmóðirin gæfi, en hún taldi vera kominn tími til að hún færi nú að vinna fyrir þessum kindum sínum og brá því blundi með fyrra fallinu. Þar sem hún er nú ekki farin að hlaupa um ennþá og eiginlega ótækt að láta hana skríða fram á garðana með hneppin, brugðum við á önnur ráð sem sjá má á myndunum...

p.s. Lóan er komin svo það er vor í lofti á bakkanum....

Heimasætan orðin ársgömul

2007-03-29T10:29:00.000Z

Hún Anna Karlotta Sævarsdóttir er eins árs í dag. Ég var allan daginn í gær að hugsa um hvað ég hefði nú aldeilis verið í öðru fyrir akkúrat ári síðan. Klukkan þetta, þá var nú þetta í gangi o.s.frv. Svo í morgun þegar ég vaknaði og litla gullkúlan lá við hliðina á mér, steinsofandi, þá lá ég góða stund og horfði á þessa dásemd okkar og rifjaði upp fyrsta morguninn okkar saman. Hún hefur nú stækkað mikið síðan þá, hárið lýst, komnar margar tennur og svo mætti lengi telja. Þegar hún loksins rumskaði og leit á mig, þá fékk ég yndislegt bros svo það birti til muna í herberginu. Mikið erum við rík að eiga þessa litlu stúlku sem gefur lífinu á Sölvabakka nýja liti og gleði á hverjum degi.

Fjölmennt og fjör....

2007-02-27T14:10:00.000Z

Það var aldeilis glatt á hjalla á Sölvabakkatorfunni um helgina. Lena systir og allir hennar fylgifiskar birtust og þá varð nú heldur betur kátt í höllinni. Jóna Finndís og Hjalti Steinn skelltu sér líka norður svo systrahópurinn var fullmenntur. Efnt var til veislna á mörgum stöðum, lambasteik í Ömmuhúsi, steik og vöfflur á Tjörn, pizzur í Svangrund og hangikjöt á Sölvabakka. Fyrst og fremst var þó helgin notuð til að spjalla og njóta þess að vera saman öll fjölskyldan enda ekki á hverjum degi sem þessi stóri hópur kemur saman.

Örvæntingarfull gömul kona í borg óttans!

2007-01-26T12:11:00.000Z

Húsmóðirin lagði land undir Subaru í gærmorgun árla dags. Um ellefu-leytið var hún komin til stórborgarinnar og ákvað þá að fara að dæmi margra eldri borgara og leggja bílnum hjá Esso við Ártúnshöfða og fá fylgd þaðan. Tók Fossbúamóðirin að sér að lóðsa þá gömlu í hestavöruverslun sem bæði snúin og krókótt leið liggur til. Að afloknum þeim erindum var gömlu konunni skilað aftur upp á Ártúnshöfða og hófust þá ævintýri hennar sjálfrar í tryllingslegri umferð á strætum borgar óttans.

Fyrsta erindið var upp í Grafarvog og þóttist kella þá vera nokkurn veginn á heimavelli, þar sem hún hefur nú komið þangað oftar en einu sinni. Förinni var heitið til Gylfaflatar nr. 5 og tilgangur ferðalagsins að skilja eftir hrossahor í glerglösum í fyrirtæki nokkru sem sérhæfir sig í að greina ættir eftir slíkum varningi. Fannst fyrirtækið eftir talsverða leit með tilheyrandi viðsnúningi, hringkeyrslum og útúrdúrum. (Note to self: veit núna hvar Vélfang er). Að því loknu var stefnan tekin á heimili tengdó og gekk sá hluti ferðarinnar vel. Fékk húsfreyja hlýjar móttökur og góðan viðurgjörning og kann Önnu tengdamömmu bestu þakkir fyrir það.

Næsti áfangastaður var Borgartún nr. 6 með viðkomu í Oddabúðinni. Gekk sá hluti leiðangursins ekki alfarið þrautalaust fyrir sig en sé litið fram hjá næstum því vitlausri beygju af Sæbrautinni, fram og tilbaka keyrslu í Borgartúni með viðkomu á Esso-stöðinni gekk hann þó bara þolanlega.

Þegar fundi nr. 1 í Borgartúni nr. 6 var aflokið, var drjúgur tími til stefnu fyrir fund nr. 2 sem fyrirhugaður var í Höll Bænda við Hagatorg. Sneri því húsmóðirin til baka upp í Oddabúð, þáði þar hressingar og hitti vini og kunningja sem sópuðust þar að.

Húsmóðirin var nú orðin all sjóuð í stórborgarakstri eftir þessa hluta leiðangursins og ók því með öruggri hendi alla leið til hallarinnar. Gerði sér m.a.s. grein fyrir því í tíma að til að beygja til hægri, þyrfti fyrst að beygja til vinstri, þar sem farið er af Snorrabraut vestur á Miklubraut. Lagði hún vagni sínum því stolt fyrir framan höllina og hélt á fund nr. 2.

Þegar heim skyldi halda úr höllinni var myrkt orðið úti fyrir og kom nú heldur á húsmóðurina. Vildi þó til að ljós við stræti borgarinnar lýstu þau að miklu leyti upp. Við nánari athugun bifreiðar húsmóðurinnar kom þó í ljós að óhreinindi á speglum og rúðum háðu útsýni nokkuð. Úr því var bætt að hluta á rauðu ljósi og enn betur síðar, á bílastæði fyrir utan veitingastað sem systir húsmóðurinnar og unnusti hennar höfðu boðið henni til. Kom þá gamall bónklútur sem var geymdur í bifreiðinni í góðar þarfir til að þurrka mesta skítinn af helstu útsýnisflötum. Að aflokinni dýrindis máltíð hélt húsfreyja síðan heim á leið, þreytt en glöð eftir góða ferð til borgarinnar og fegin að komast heilu og höldnu heim í afslappað umhverfi sveitasælunnar.

Gleymskupúkinn í algleymingi

2007-01-09T11:12:00.000Z

Í hugsanaleysi mínu lét ég í pistli ársins lítið fara fyrir fréttum öðrum en af bakkanum. Að sjálfsögðu verða mótorfákakaup fallvatnafræðingsins og próf á slík tæki að teljast til stórtíðinda ársins. Annars hef ég verið að velta fyrir mér hvað réttast sé að kalla vatnafræðinginn í daglegu bloggtali.... Hugmyndirnar Fossbúinn, Blautbolakeppandinn og að sjálfsögðu Fallvatnafræðingurinn hafa komið upp en ég óska hér með eftir fleiri tilnefningum eða atkvæðum....

Önnur smáfrétt eða frásögn öllu heldur hefur blundað lengi í huga mínum en hingað til ekki komist í möskva internetsins. Við Sævar brugðum okkur á skemmtun 1. des sem ekki er nú kannski í frásögur færandi, nema heimasætan dvaldi á meðan í Svangrund. Svo komum við að sækja hana að afloknum dansleik, og blasti þá við okkur yndisleg sjón. Anna Karlotta svaf á sæng á gólfinu í hjónaherberginu og hjá henni lúrði Fríða, sem reyndar rumskaði ekki við komu okkar. Í litla rúminu hans Adda, svaf hann sjálfur og við hliðina á honum Jón mágur. Í stóra hjónarúminu breiddi hins vegar Helga Björg úr sér og virtist fara mjög vel um hana....

Nýtt ár

2007-01-08T13:23:00.000Z

Gleðilegt nýtt ár öll saman og takk fyrir það gamla. Nýja árið virðist ætla að byrja vel, Sævar er ánægður með að fá frost, kannski fær hann m.a.s. einhvern snjó á þessu ári til að nota snjósleðann, það má allavega alltaf halda í vonina. Vona nú samt að það fari ekki allt á bólakaf í snjó.

Í upphafi nýs árs er jú við hæfi að rifja upp hið gamla og skoða farinn veg. Ég komst að því við upprifjun á blogginu að árið 2006 hafi verið ár mikilla frétta en þar sem það vill oft verða svo að þegar mest er að gera, er minnstur tími til að segja frá því ;-) Stórtíðindi ársins voru að sjálfsögðu að mati húsfreyjunnar fæðingar heimasætanna á Sölvabakka og Tjörn og svo þeirra síðari afrek. Nú svo var þetta náttúrulega árið sem Golsa fæddist, nýja hesthúsið var tekið í notkun, litla kisa lenti í ævintýrum og svo mætti lengi telja. Það áttu allir afmæli með hefðbundnum hætti og svo komu jól og áramót að vanda.

Tvær danskar stelpur hafa verið hjá okkur á árinu, Sirid kom og fór eftir sex mánaða dvöl og Ditte er búin að vera næstum jafn lengi og á vonandi eftir að vera hjá okkur þónokkuð í viðbót. Hún segist bara ætla að fara þegar hún er orðin leið á okkur svo við reynum okkar besta að vera skemmtileg. Þá má nefna að um næstu helgi er að koma til okkar þýsk stelpa, Marie, sem ætlar að hafa ofan af fyrir heimasætunni svo Ditte komist nú eitthvað í að temja fyrir okkur eins og til stóð. Þannig að líklega má gera ráð fyrir að við förum að taka inn hvað úr hverju enda Ditte nýkomin heim aftur eftir jólafrí í Baunaríki.

Fengitíminn er að baki og fór nokkuð skikkanlega fram. Reyndar brutu sig saman tveir hrútar svo úr því verður í bókhaldinu líklega til nýr hrútur sem hefur hlotið nafnið Blöndal. Við sæddum 50 ær, þar á meðal forystuána, svo vonandi kemur þá a.m.k. eitt skrautlegt lamb næsta vor.

Heimasætan er farin að skríða á fullu um allt, með afar frumlegum hætti, svo er hún voða dugleg að standa upp með smá aðstoð, fer alveg að fara að bjarga sér sjálf svoleiðis, vinkar eins og hún fái borgað fyrir og brosir náttúrulega og hlær eins og hún á að sér. Hún hefur nú ekki mikið fengið að fara í fjárhúsin að undanförnu, því hún er búin að vera svolítið lasin, með kvef og hósta, en það fer nú vonandi að batna.

Látum þetta yfirlit duga að sinni.
Bestu kveðjur af bakkanum.

p.s. ég blogga ekki meir fyrr en ég fæ komment frá dyggum lesendum....

2006-12-26T17:33:00.000Z

Gleðileg jól öll saman.
Við áttum yndislegt aðfangadagskvöld suður í Svangrund. Það voru sannkölluð barnajól með fullt af pökkum, miklum spenningi og handagangi í öskjunni. Heimasætan á Sölvabakka var nokkuð dugleg við að rífa slaufurnar utan af pökkunum og beit svo hraustlega í jólapappírinn til að ná honum utan af. Hún fékk nú síðan smá aðstoð við pakkana, enda ekki gott að enda aðfangadagskvöld með fullan maga af pappír...

Maturinn var alger snilld, hamborgarahryggur samkvæmt hefð, fullkomlega matreiddur af Fríðu systur, ananasbúðingur á eftir og alls kyns meðlæti og allt smakkaðist þetta frábærlega.

Læt fylgja nokkrar myndir af yngstu kynslóðinni og fleiri myndir má nálgast hér á nýrri myndasíðu húsfreyjunnar.

Aftaka og annað eftirtektarvert

2006-11-29T21:31:00.000Z

Það er búið að rýja og sáu rúbaggarnir til þess að það hefðist af. M.a.s. lét týndi rúbagginn sjá sig í mýfuglamynd og var bara gaman að vera öll fjögur saman á ný. Atið hófst hjá þjálfaranum og var tekið af þeim fáu skjátum sem hún var ekki búin með áður. Síðan lá leiðin á bakkann og voru þar rúnar inn að skinni um 340 skjátur á rúmum degi, auk hrútanna og var það metið afrek dagsins.

Heimtur eru að verða þokkalegar, um daginn sáust sex kindur í Kúskerpislandi og voru þær sóttar hið snarasta. Hér áður þekktist orðtakið af ef einhverjar kindur voru óþekkar eða höguðu sér að einhverju leyti eins og kindur eiga ekki að gera, að þá áttu Bogga eða stelpurnar það. Í þessum sex kinda hópi var ein með marki húsfreyjunnar, ein með Jónu Finndísar marki, ein með Bjarneyjar marki og ein með Fríðu marki.... Skrýtin tilviljun, eða kannski hefur verið eitthvað til í þessu....

Svo komu rjúpnaskyttur um daginn, en það gekk svo ljómandi vel hjá þeim, að eiginlega er ekkert gaman að segja frá því. Þeir fundu nokkrar frosnar rjúpur og hirtu þær, milli þess sem þeir bruddu hraðfrystar samlokur og kókmola með.

Gæsapartí

2006-11-09T12:16:00.000Z

Ég er að vinna upp í slæpur eins og kallað er í sveitinni. Hef nefnilega fengið nokkur góð bloggefni upp í hendurnar en ekki náð að úrbeina og matreiða ennþá.

Það var t.d. þetta með gæsaskytturnar sem mættu galvaskar eina helgina. Ég vissi ekki fyrr en þá að morgunflug getur verið teygjanlegt langt fram eftir degi. Sumar gæsir vakna víst bara ekki fyrr en upp úr hádegi.....

Það var nú ekki meira af gæs í risakornakrinum á Sölvabakka en svo, að til að hafa eitthvað að skjóta á, þá neyddust skytturnar til að eyða hálfum deginum í að kenna gerfigæsunum að fljúga. Þær voru nú hálfklaufskar svona í fyrsta flugtímanum og flugu einhverjar á skytturnar og hálfhvekktu þær á þessu. Skytturnar brugðu því á það ráð að hafa girðingarnet á milli sín og alvörugæsanna þegar þær loksins fundust, ef ske kynni að þær væru litlu flinkari í lágfluginu en þessar gerfilegu. Það fór nú samt ekkert sérstaklega vel, enda ekki talið vænlegt til árangurs að blanda saman netveiði og skotveiði. Reyndar hefði kannski verið gott að prófa girðingarnetið á gæsina sem kastaði sér til sunds daginn eftir, en það er víst alltaf gott að vera vitur eftirá....

Rok og rigning einkenndu reyndar helgina, svo eflaust er skyttunum vorkunn að vera að basla við að færa björg í bú í slíku tíðarfari. Segja má að rignt hafi úr öllum áttum og sérstaklega reyndist erfitt að forðast skyndileg uppstreymi og skúraleiðingar sem þeim fylgdi.....

Mér finnst alltaf gaman að fá gæsaskyttur í heimsókn. Reyndar finnst mér gæs ekkert sérstaklega góð en það breytir heldur engu, því gæsauppskeran er nú yfirleitt ekki til skiptanna. Það er bara svo hollt að hlæja!!!!

Afmæli - Afmæli

2006-11-08T10:15:00.000Z

Hún átti afmæli í gær, hún átti afmæli í gær....
Ofurskonsan hún Jóna Finndís átti afmæli í gær, en sökum tímamismunar tókst ekki að setja inn bloggfærslu þess efnis á réttum degi. Hún er því orðin árinu eldri stúlkan og degi betur....

Til hamingju elsku Jóna Finndís!!!!

Fjárfestingar

2006-10-03T11:21:00.000Z

Sölvabakkafjölskyldan (Sævar, Anna Magga, Anna Lotta og Ditte) lagði land undir fót á föstudaginn síðasta, alla leið austur í Öxarfjörð. Þar var meiningin að fjárfesta vel, nefnilega að versla eins og tvo hrúta til kynbóta á Sölvabakkabúinu. Við fengum inni á Presthólum hjá Silla og Öldu foreldrum hennar Láru okkar sem var hjá okkur í verknámi og var nú aldeilis rausnarlega tekið á móti okkur. Á laugardeginum fórum við síðan á mikinn fjármálamarkað á Raufarhöfn þar sem falir voru tæplega 200 lambhrútar hver öðrum fegri. Við fundum náttúrulega flottasta hrútinn í Presthólum og festum okkur hann snarlega og fundum svo annan glæsilegan í Sveinungsvík. Anna Lotta hafði mikinn hug á golsóttum hrút sem þarna var og ætlaði hann á Golsu sína í vetur, en ekki varð nú af þeim kaupunum samt. Hún átti síðan í harðri samkeppni við Maríus um athygli fjölmiðlamanna eins og sjá má hér.

Hjónin á Presthólum sáu síðan um fjárvörslu gripanna um nóttina ásamt fleiri hrúta fyrir Austur-Húnvetninga sem við kipptum með heimleiðis. Á sunnudagsmorguninn þegar við vorum síðan að halda af stað og fórum til að reka hrútana á kerruna, þá var búið að hnýta fallegt kort á Presthólahrútinn. Í því voru afmælisóskir og m.a. þessi vísa:

Magga leggur mönnum lið
í mörgum búmannsraunum.
Þennan hrút að sveitasið
sendum við þér að launum.

Þannig að ekki fengum við að borga hrútinn þetta árið frekar en í fyrra, en þá var okkur tjáð að fyrsta hrútinn fengjum við frítt....

Þetta var alveg með eindæmum frábær helgi og kunnum við Presthólafjölskyldunni bestu þakkir fyrir bæði hrútinn og gestrisnina.

Hún á afmæli í dag, hún á afmæli í dag!

2006-09-28T08:49:00.000Z

.
Anna Magga er 30 ára í dag, til hamingju með það elsku systir!

Ekki skilst mér sem neitt sérstakt húllumhæ verði haldið af þessu tilefni en þó hefur frést af því að húsmóðirin hafi skellt á einhverja tertulufsu handa þeim sem kunna að kíkja við í afmæliskaffi á Sölvabakka. Stúlkan er á Ráðunautaþjónustunni í dag en verður sennilega komin heim um eða upp úr klukkan fjögur.

Sveitapistill

2006-09-21T16:17:00.000Z

Sælt veri fólkið
Þá er nú orðið nokkuð síðan síðast voru sendar út sveitafréttir og mun það e.t.v. vera vegna þess að svo margt fréttnæmt hefur gerst að ekki hefur unnist tími til að skrifa um það.... (nú eða kannski skrifast þetta bara á leti húsfreyjunnar). Altént er aflokið bæði fyrri og seinni réttum og fóru þær ásamt göngum nokkuð vel fram. Golsa og Botna eru báðar komnar ásamt Nös og því fullheimt hjá heimasætunni.

Hér var mikið lið um báðar gangnaehelgar og eru húsfreyjan og Anna Karlotta komnar með meirapróf í smurbrauðsgerð enda þurftu gangnamenn og hundar þeirra að hafa eitthvað ofan í sig. Hér var glatt á hjalla eins og vanalega og klykkt út með heljarinnar kjötsúpupartíi að vanda, á laugardagskvöld fyrir seinni göngur.

Síðan er búið að slátra 290 lömbum og viktaði hópurinn 16,5 kg sem er bara vel ásættanlegt, einkunn fyrir gerð var 9,52 og fitu 7,29.

Látum gott heita af fréttum í bili og ljúkum pistlinum með nokkrum myndum af heimasætunni við leik og störf.

Meira dót...

2006-09-20T09:43:00.000Z

Ég er búin að kaupa mótorhjól, Yamaha FZR 600R. Nú get ég sko aldeilis farið að hjóla þegar ég kem aftur heim frá Lundi!

Addi á afmæli í dag!

2006-09-10T09:35:00.000Z

Hann Addi á Tjörn á tveggja ára afmæli í dag.
Til hamingju með afmælið :-)

Sólveig Erla

2006-09-06T20:01:00.000Z

Eins og hamingjuóskir í athugasemdum við fyrri færslur þá var heimasætan á Tjörn var skírð sl. laugardag (2. sept.) og ber hún nafnið Sólveig Erla. Stór hluti Sölvabakkafjölskyldunnar mætti til að vera við skírnina og heilsa upp á þau systkinin og foreldra þeirra á Tjörn. Jóhanna frænka hélt þeirri stuttu undir skírn en skírnarvottar voru þær Fríða og María.

Úr heiðskíru lofti

2006-08-28T18:39:00.000Z

Lúðvík frændi birtist einn daginn úr heiðskíru lofti og tyllti sér á túnið á Tjörn. Kristmundur ætlar núna að smíða sér flugvél þegar hann verður stór.

Kveðja,
Bjarney

Afmæli

2006-08-15T19:45:00.000Z

Þau Jóna Guðlaug og Guðni áttu afmæli í fyrradag 13/8. Til lukku með það bæði tvö!

Jótland - Köben - Tívolí

2006-08-15T19:29:00.000Z

Já, það er nú reyndar ekki í frásögur færandi að ég skreppi til útlanda en um verslunarmannahelgina hélt ég til Jótlands á vatnafræðiráðstefnu. Þar var hrikalegt stuð... eða allavega ógurlega mikið af erindum og fundum. Skemmtilegri hluti ferðarinnar byrjaði svo eftir að komið var til Köben þegar Hjalti Steinn kom fljúgandi þrátt fyrir hryðjuverkafréttir frá London. Þetta var fyrsta ferð Hjalta Steins til útlanda en hann var nú ekkert sérlega upprifinn af stórborginni, sagði að jú þetta væri nú nokkrum sinnum stærra en Reykjavík og svo væri þarna meiri pissulykt... En við fórum líka í Tívolí og það var ógurlega gaman eins og sjá má af myndinni hérna til hliðar :-)

Aldís Rún og Sigurjón lánuðu okkur íbúðina sína í Albertslund og þökkum við þeim agalega vel fyrir það !

Jibbííí

2006-06-28T16:51:00.000Z

Ég er komin með mótorhjólapróf!!!

Osturinn minn

2006-06-15T15:09:00.000Z

Danska vinnukonan okkar hún Sirid, fer á kostum stundum. Hún er náttúrulega alltaf að reyna að bæta við íslenskuna sína og spyr því gjarnan út í það sem við segjum. Eins og mæðra er siður, þá tala ég oft við dóttur mína og segi þá gjarnan ástin mín við hana. Í gær spurði Sirid: "Hvorfor kalder du hende altid ost"....

Í vor þegar Hermann Óli var hér í heimsókn, hneykslaðist hann verulega á henni, þar sem hún sagðist drekka úr kopp og sofa undir dýnunni, ofan á sænginni. Já, þeir eru vissulega skrýtnir baunverjarnir.

Vorfréttir

2006-06-13T16:13:00.000Z

Það var nefnilega það. Ekki beinlínis stutt síðan ég skrifaði síðast fréttir af bakkanum. Það er reyndar ekki svo að þar sé ekkert fréttnæmt, enda verða hér undur og stórmerki á hverjum degi þessar vikurnar, þar sem maður fylgist með prinsessunni á bænum læra eitthvað nýtt. Vekur hún óspart kæti foreldra sinna, enda fyndnasta og sniðugasta barn sem fæðst hefur.... að sjálfsögðu. Hún er altént farin að brosa og hlæja alveg óspart og bræðir hjörtu viðstaddra um leið.

Við mæðgur skelltum okkur ásamt fleirum úr fjölskyldunni suður í Drangshlíðardal um hvítasunnuhelgina. Þar var nefnilega verið að ferma hana Árnýju Rún, skrýtið að hún skuli vera orðin svona stór. Mér finnst nú ósköp stutt síðan hún var bara splunkuný eins og Anna Karlotta. En það var rosalega gaman í fermingunni, hún stóð sig náttúrulega eins og hetja, eina fermingarbarnið í kirkjunni, svo var heldur betur veisla á eftir í Drangshlíðardal og virkilega gaman.

Sauðburður er svo gott sem búinn, ein ær óborin í húsunum, svo það er allt að smella. Reiknum reyndar með að geta farið að flytja á fjall fljótlega enda gróður á hraðri uppleið í sprettutíðinni þessa dagana. Burður gekk í megindráttum bara vel, hér var mikið lið til aðstoðar eins og vanalega og var það mikill munur, ekki síst þegar veturinn birtist skyndilega aftur eftir stutt vor. Þá urðu þau stórtíðindi að hér á bæ fæddist golsótt gimbrarlamb, sem ekki hefur gerst til margra ára. Var ákveðið að gefa heimasætunni á bænum gersemina, fyrir hvað hún stóð sig með eindæmum vel úti með okkur í sauðburðinum. Hún á því aðal litadýrðina í hjörðinni, því áður hafði hún fengið Botnu litlu, veturgamla gimbur í skírnargjöf.

Skvísan á Tjörn

2006-05-15T17:03:00.000Z

Þeir Kristmundur og Addi á Tjörn eignuðust litla systur núna á laugardagskvöldið, 13/5. Stúlkan er 18,5 merkur og 57 cm. Þær mæðgur voru komnar heim aftur strax á sunnudag og heilsast báðum vel.

Litla gullkúlan á Sölvabakka

2006-04-06T12:28:00.000Z

Jæja, þá er víst alveg kominn tími á að setja inn fleiri myndir af prinsessunni og segja aðeins meira frá.

Sökum slæmrar veðurspár, þá ákváðum við Sævar að skella okkur suður til Reykjavíkur mánudaginn 27. mars, svo að við yrðum nú ekki veðurteppt, ef eitthvað færi að hreyfa sig áleiðis út úr bumbunni. Við áttum nú svo sem ekki von á að það færi nokkuð að gerast, enda allt rólegt þar inni. Það fór þó svo að litla daman ákvað að láta mömmu og pabba ekkert vera að bíða lengi í höfuðborginni, hefur líklega grunað að það væri ekki þeirra uppáhaldsstaður og fór því að bylta sér af stað á mánudagskvöldið. Við fórum því upp á Landsspítala um fjögur-leytið þegar farið var að styttast á milli og héldum að við gætum nú bara drifið þetta af fyrir hádegi. Það gekk þó ekki alveg svo hratt en kl 00:12 miðvikudaginn 29. mars, birtist langþráð prinsessan og reyndist bara býsna stór og auðvitað alveg ofboðslega falleg. Líklega fallegasta barn sem fæðst hefur!! Hún var 4086 grömm eða rúmar 16 merkur og 53 sentimetrar.

Við þurftum að liggja í nokkra daga inni á spítalanum, en fengum loks að koma heim á sunnudaginn síðasta. Það var dásamlegt að koma heim á Sölvabakka með litlu prinsessuna og sýna henni heimilið sitt. Hún er alveg sérlega vær og góð, dugleg að drekka og þyngist hratt. Sefur svo mest þess á milli og finnst alveg sérstaklega notalegt að kúra hjá pabba sínum.

Þetta er því yndislegt líf hjá okkur hér á Sölvabakka þessa dagana. Við þökkum kærlega allar kveðjurnar sem okkur hafa borist síðustu daga.

Kær kveðja
Anna Magga, Sævar og 8 daga gullkúla.

Sölvabakka skvísan

2006-03-29T09:52:00.000Z

"Það er kominn fullkominn púki í þessa dýrðar veröld" segir Sævar.
Litla Sölvabakka skvísan kom í heiminn kl. 00:12 í nótt, 29. mars.
Hún er 53 cm og 4086 gr.

Þeim mæðgum heilsast báðum vel :-)

Nýja hesthúsið tekið í notkun

2006-03-21T12:41:00.000Z

Á bakkanum reka hver stórtíðindin önnur þessa dagana. Það kom að því að hesthúsið fína kláraðist og var það tekið í notkun við hátíðlega athöfn á sunnudaginn síðasta. Snerpa og Röst fengu að vera fyrstar til að vígja húsið og virtist þeim bara líka það býsna vel. Svo voru rekin heim hross og tekin inn sex hross til viðbótar svo nú er orðið þéttskipaður hestafloti á húsi.

Að aflokinni inntöku í nýja húsið var boðið upp á vöfflur með súkkulaði og rjóma fyrir þá sem sáu sér fært að mæta. Himmi var þar að sjálfsögðu fremstur í flokki ásamt heimilisfólki (eða er kannski réttast að segja öðru heimilisfólki....)

Síðan má nú ekki gleyma því að í dag er stórafmæli í fjölskyldunni. Kristmundur Elías er orðinn fjögurra ára og er búinn að bjóða í mikla veislu í tilefni dagsins seinni partinn í dag.

Stórsýning hestamanna!!!!!!

2006-03-18T23:48:00.000Z

Glæsileg stórsýning hestamanna í Húnavatnssýslum er afstaðin og tókst aldeilis glimrandi vel. Sævar skeiðlagði Snerpu hennar Jónu Finndísar með snilldarbrag og sat eigandinn stolt og fylgdist með af áhorfendabekknum, enda búin að keyra alla leið frá Reykjavík til að sjá þau. Sævar og Hreimur fóru auk þess á kostum í fótboltaleik og má Beckham fara að passa plássið sitt. Sýningin öll var hin glæsilegasta og Húnvetnskum hestamönnum til sóma.

Nýtt hesthús á bakkanum...

2006-03-15T16:05:00.000Z

Yfir mér hefur ríkt blogglægð að undanförnu. Trúlega er þetta í einhverju samhengi við lægðirnar sem gengið hafa yfir bakkann í vetur með tilheyrandi hlýindum og vorveðri. Rétt er þó að reyna að bæta úr þessu nú með hækkandi sól.

Helst í fréttum er að húsbóndinn er nú ásamt Himma, Sirid og fleiri að verða búinn að leggja lokahönd á nýja hesthúsið sem kemur í staðinn fyrir gamla kálfafjósið sem eflaust einhverjir kannast við og hafði nú í seinni tíð þjónað tilgangi geymslu fyrir ýmsa nytsamlega sem ónytsamlega hluti. Stefnt er á að taka inn í það um næstu helgi, en það eina sem eftir er að gera er að leggja gúmmí á gólfið og er það vonandi væntanlegt að sunnan í vikunni. Er þetta búin að vera töluvert löng fæðing en vel þess virði þegar litið er yfir verkið.

Annars er búið að telja fósturvísa í ánum og virðist frjósemin ætla að vera nokkuð betri en í fyrra sem er að sjálfsögðu hið besta mál. Sprella og Heiða gerðu góða ferð hér norður yfir heiðar og töldu í fjölmörgum Húnvetnskum ám beggja vegna Gljúfurár.

Svo ætlar húsbóndinn að taka þátt í Stórsýningu Húnvetnskra hestamanna á laugardagskvöldið í samfylgd Snerpu hennar Jónu Finndísar. Það verður mjög spennandi að fylgjast með því.

En það er víst best að blogga ekki yfir sig eftir svona langt hlé og læt ég því staðar numið að sinni.

2006-02-11T21:08:00.000Z

Smáfréttir úr ömmuhúsi að aflokinni Kaupmannahafnarferð minni sem farin var 19. - 22. janúar til að hitta systur mínar og fleira skyldfólk. Sigríður Kristín kom semsagt frá Gautaborg og við systur upplifðum snjó og erfiðar samgöngur í Köben en áttum þar góðar stundir saman.
Síðan er ég búin að skemmta mér á tveimur þorrablótum fyrst í Skagaseli og síðan á "Hreppaþorrablótinu" sem stóðust bæði fyllilega væntingar og Anna Magga og Sævar fóru á kostum ásamt öðru nefndarfólki á "Hreppablótinu". Líklega aldrei verið svo mikil þáttaka og var setið til borðs í almennrideild í danssalnum, framvarðadeild í anddyrinu, lávarðadeild á anddyri bíósalarins og hávarðadeild á svölum bíósalarins.
Hér hefur veðráttan verið líkari vorveðri en þorraveðri í mestallan vetur eftir að októbersnjórinn fór og hægt að komast allra sinna ferða enda þungatakmarkanir á vegum öðru hvoru sökum frostleysis.

Brrrr, það var kalt í Riga!

2006-01-25T21:49:00.000Z

Já það var 19-23 stiga frost í Riga en ég komst heil á húfi aftur heim, ekki síst dúnúlpunni góðu að þakka, svo og lopasokkunum, sem voru svo notaðir á heimleiðinni til að passa upp á að brennivínsflöskurnar kæmust heilar á leiðarenda.

Reyndar var nú talsverð spenna tengd Kastrup flugvelli á báðum leiðum, á leiðinni út þá var hann fullur af þreyttu og pirruðu fólki sem var búið að vera þar óþarflega lengi vegna ósamvinnuþýðra veðurguða. Á heimleiðinni bárust þær fréttir að leiðinda flensa herjaði á danska flugmenn. Sem betur fer borða Lettneskir flugmenn mikið af feitu keti og voru því fílhraustir, þeir skiluðu mér á Kastrup í veginn fyrlr íslenska fararskjótann.

Já, í Lettlandi er mikið af feitu keti á boðstólnum, það er brasað á ýmsa vegu, vel útilátið og bragðast ljómandi vel. Það voru reyndar ekki allir í hópnum kátir með viðbitið sem líktist meira svínafitu en mjólkurafurð. Hins vegar búa þeir til ljúffengar pönnukökur (svínafitulitlar, held ég) með ýmsum fyllingum og ég mæli með einni tegundinni sem var djúpsteikt pönnukaka fyllt með kornflexi að utan og brösuðum banönum innan í. Reyndar var kakóið sem ég fékk með þessum herlegheitum í þykkari kantinum. Það var meira eins og kakóbúðingur, það hefði eiginlega passað ágætlega að setja kornflex út í það líka og éta með matskeið.

En já, það var bara ljómandi gaman í Lettlandi en næst þegar ég fer þangað þá verður það vonandi á hlýrri helmingi ársins.

2006-01-20T21:50:00.000Z

Ég frétti í morgun að það væri 28 stiga frost í Riga.
Ég er að fljúga þangað á morgun.
Ég keypti dúnúlpu í dag.

Kötturinn sem fer sínar eigin leiðir...

2006-01-10T10:11:00.000Z

Ég held að það sé hér með sannað að skrýtnasti köttur í heimi er búsettur á bakkanum, nánar tiltekið litla kisa (man hreinlega ekki hvort hún hefur hlotið eitthvað annað nafn....)

Hún átti mikla ævintýrahelgi og bíður nú bara eftir barnabörnunum til að segja sínar farir ekki sléttar. Þetta hófst nú allt með því að húsfreyjan var svo grimm að ákveða það að þar sem kötturinn væri ekki kominn út úr hlöðunni þegar hún ætlaði heim úr fjárhúsunum á laugardeginum, fengi hann bara að dúsa þar yfir nóttina. Ekki það að það væsi svo sem sérstaklega um hana þar. Þegar húsfreyjan mætir síðan á sunnudagsmorguninn, heyrir hún ámátlegt kattarvæl úr norðurhlöðunni. Litlakisa hafði þá fundið sér það til dundurs um nóttina að fara í landkönnun eða öllu heldur hlöðukönnun en láðist að athuga það að þú hún kæmist hæglega upp í gatið milli hlaðanna að sunnanverðu, þá var öllu minna hey í norðurhlöðunni og henni því lífsins ómögulegt að komast til baka þeim megin frá. Nú voru góð ráð dýr... Húsfreyjan sá nú örlitlar aumur á kisu litlu og sótti fyrir hana planka sem hún ætti að geta klifrað eftir, upp í gatið og lét þar við sitja, fannst að hún ætti nú að geta bjargað sér úr því.

Ekki fannst kisu nú þetta vera vænleg leið og taldi hún sig vera of lofthrædda til að feta plankann og kallaði nú heldur hærra og óskaði eftir stiga þarna niður. Húsfreyjan hélt þó grimmd sinni til streitu, kvaddi kisu og sagði henni að koma sér þarna upp fyrir kvöldgjöfina, þá skyldi hún fá matarbita.

Líður nú að kvöldi og enn kemur húsfreyja í fjárhúsin. Hefur nú heldur bætt í vælið úr norðurhlöðunni og er kominn sultartónn í litlukisu. Enn situr húsfreyja þó við sinn keip, tilkynnir litlu kisu að hún sé fullfær um að bjarga sér úr klípunni sjálf. Skilja svo leiðir.

Á mánudagsmorgun kemur húsfreyja enn í fjárhúsin og er nú búin að hafa hálfgert samviskubit yfir kisugreyinu. Þá er ekki að spyrja að þeirri stuttu að hún hefur í mótmælaskyni við húsfreyju, fundið aðra leið og er nú komin upp á bitann sem færir dreifikerfið milli hlaða. Hefur þá að öllum líkindum komist upp norðurstafninn á hlöðunni, þar sem þar er timburgrind og þá leið upp á bitann. Er nú kominn ákveðinn sigurtónn í vælið, sem þó heldur áfram að berast til eyrna húsfreyju, en sem áður greinir, frá nýjum stað. Finnst kisu augljóslega heldur hátt að stökkva niður í heystabbann af bitanum. Er nú húsfreyju nóg boðið og tilkynnir hún kisu hátt og skýrt að þetta séu nú ekki nema um tveir metrar og stabbinn afar mjúkur að lenda í. Heldur húsfreyja því sínu striki og klárar að gefa. Þegar hún er búin að gefa á síðasta garðann fer hún þó að gá að kisu og finnst heldur hafa rénað vælið. Kemur þá í ljós að kisa er horfin af bitanum og sést heldur ekki bóla á henni í hvorugri hlöðunni. Renna nú tvær grímur á húsfreyju sem fer að sjá eftir að hafa ekki hjálpað litla skinninu. Berst þá ekki allt í einu kunnuglegt væl henni til eyrna en að þessu sinni utan að. Hún rýkur til og opnar dyrnar og inn trítlar litlakisa, heldur roggin á svip, tilkynnir húsfreyju að hún hafi farið sínar eigin leiðir og sé mætt í matinn. Forviða heilsar húsfreyja kisu og bætir á matardallinn sem kisa þáði með þökkum. Er það niðurstaða húsfreyju að annað hvort hafi kisa fylgta bitanum út fyrir hlöðuvegg og stokkið þar niður (líklega a.m.k. 6-8 metra) eða komist upp um strompinn og húrrað þar niður eftir hlöðuþakinu og síðan fjárhúsaþakinu.... sem sagt í stað þess að stökkva þessa tvo metra niður í mjúkan heystabbann.....

.....ef þetta er ekki að fara sínar eigin leiðir, þá veit ég ekki hvað..........

2005-12-19T08:27:00.000Z

Í gær urðu kaflaskil á ferli mínum sem húsmóður.......

Ég bakaði sörur!!!!!!!!!!

Jólaundirbúningur í fjárhúsunum....

2005-12-08T10:18:00.000Z

Hrútarnir eru hálfsvekktir þessa dagana. Húsfreyjan hefur nú dag eftir dag komið með sæði í brúsa og fækkað jólapökkunum þeirra hratt og örugglega. Búið er að sæða milli 60 og 70 ær með úrvalshrútum og ekki allt búið enn. Þó lítur nú út fyrir að einhverjar dreggjar verði eftir handa blessuðum hrútunum til að ylja sér við yfir hátíðarnar, enda til lítils að eiga 18 hrúta ef ekkert á að nota þá!!

Húsbóndinn hamast við að standsetja norðurendann á minkahúsinu fyrir fé, búið er að setja stórar dyr fyrir rúllur og litlar dyr fyrir rollur, plasta norðurhlutann af, stilla upp görðum og fleira. Bara eftir að smíða gjafagrindurnar til að hægt sé að hleypa fénu inn. Þá fer nú að síga á seinni hluta “haustverkanna” úr því.

Fyrsti sunnudagur í aðventu

2005-11-27T17:40:00.000Z

Set hér inn eina mynd af aðventukransi húsfreyjunnar, sem hún er ansi montin af. Hann er ásamt piparkökuhúsi afrakstur gærdagsins, sem var mikill föndurdagur í Svangrund. Komu þar saman þrjár mágkonur í Hrauns fjölskyldunni ásamt börnum og fékk litla systir á Sölvabakka að fljóta með. Þar var heldur betur glatt á hjalla, Fríða var búin að baka fjögur piparkökuhús, sem voru sett saman og skreytt af miklu kappi, auk þess sem aðventukransar og kertaskreytingar spruttu fram svo töfrum var líkast.

Annars var mikil gleði á bakkanum nú að morgni þessa fyrsta sunnudags í aðventu, því þegar húsráðendur komu suður að fjárhúsum, blöstu þar við tveir rosknir hrútpjakkar, í góðum holdum, sem taldir höfðu verið af í haust og ekki fundist þrátt fyrir ítrekaðar leitir. Gáfu þeir ekkert uppi um verustað sinn þennan tíma, en voru fegnir að komast inn á töðufylltan garðann, þó frekar hefðu þeir eflaust kosið þar annan félagsskap en í hrútastíunni.

Úr amstri dagsins

2005-11-25T12:28:00.000Z

Mér datt í hug um daginn að fá mér te, sem ekki er nú í frásögur færandi (fæ mér oft te)..... nema hvað. Ég sem sagt set vatn í ketilinn og hita það, helli svo í bollann og vel mér sítrónute (ekkert annað í boði). Halla mér þvínæst aftur í sætinu og bragða varlega á innihaldinu.... forvondur andskoti!!!! Ég fer nú eitthvað að efast um gæði tepokans, helli úr bollanum og laga nýtt. Jafn skrambi vont.... Ég ákvað þá að líklega þætti mér þetta sítrónute bara alls ekkert gott en þar sem ekkert annað te var til á skrifstofunni, ákvað ég að þvæla því í mig sem ég og gerði.

Löngu seinna þegar ég var að hugsa um eitthvað allt annað, þá fattaði ég.....
.....að ég setti hitaveituvatn í ketilinn!!!!

Elsku bíllinn minn blái......

2005-11-22T09:43:00.000Z

Ég er alltaf að verða ánægðari og ánægðari með jeppann okkar. Á leiðinni heim úr Reykjavík á sunnudagskvöldið, þá komst ég að því að hann á sama afmælisdag og Jóna Finndís, reyndar aðeins yngri en hann kom sem sagt á götuna 7. nóvember 1991. Við þetta bætist síðan að áður hafði ég verið sérlega ánægð með hann þar sem númerið á honum er ZV 901 en Bót hans Sævars sem er undan Drottningu minni og Prúð frá Lækjarhúsum og ég gaf honum fyrir nokkuð löngu, er einmitt nr. 901. Það er bara allt sem mælir með þessum bíl :)

Sumir eru ánægðir með bílana sína af því að þeir eru af einhverri sérstakri tegund, eða vegna hestaflafjölda, dekkjastærðar o.s.frv. en ég hef mínar eigin ástæður....

Til hamingju með afmælið Bjarney!!

2005-11-15T10:07:00.000Z

Hún Bjarney Ragnhildur á afmæli í dag og óskum við henni innilega til hamingju með það. Þar með er afmælisvertíð sporðdrekasystranna á enda.

Bestu kveðjur

Jólahreingerningin formlega hafin!!!

2005-11-14T11:35:00.000Z

Það tilkynnist hér með að jólahreingerning er hafin á bakkanum. Húsfreyjan hefur verið í svo miklum jólahugleiðingum síðustu vikur að henni var ekki til setunnar boðið lengur og hóf undirbúning því formlega um helgina.

Byrjað var á eldhússkápunum og búrinu, svo nú reynir á óreiðustjórnina að halda því þokkalegu a.m.k. fram yfir jól og svo náttúrulega úthaldið að halda verkinu áfram fram að jólum.

Í fjárhúsunum er flest að verða klárt fyrir inntekt og rúning fullorðnu ánna, svo gert er ráð fyrir að það verði gert um miðbik vikunnar.

Til hamingju með afmælið Fríða !!!!

2005-11-13T11:31:00.000Z

Hún Fríða á afmæli í dag, rétt rúmlega þrítug og óskum við henni innilega til hamingju með það. Það er augljóst að afmælisvertíð sporðdrekanna í fjölskyldunni er upprunninn....

Bestu kveðjur

Til hamingju með afmælið Jóna Finndís

2005-11-07T19:53:00.000Z

Innilega til hamingju með afmælið Jóna Finndís!!!!

Allt rólegt á bakkanum eftir ljómandi góða helgi, með heilmikilli kjötvinnslu, kjötáti, tiltekt í vélaskemmu og frágangi véla þar inn ásamt ýmsu fleiru.

Bestu kveðjur
Anna Magga

Klukk

2005-11-06T15:26:00.000Z

Þar sem við Jóna Finndís og Anna Magga vorum báðar í sama landi og m.a.s. báðar á Sölvabakka þessa helgina, ákváðum við að axla ábyrgð á klukki okkar frá Sigríði Kristínu frænku okkar, þó nokkuð sé liðið síðan hún klukkaði okkur. Hér koma sum sé nokkrar staðreyndir um okkur systur.

1. Við svörum nákvæmlega eins í síma (“Já hallóó”) og höfum svo líka rödd að Jóna Finndís hefur sjálf ruglast á okkur og talað við sjálfa sig í korter... hmmm löng saga.
2. Við komumst að því að við notum mikið sömu lykilorð á ýmsum vettvöngum. Þetta getur verið kostur, en tekur vissulega ákveðna leynd út úr leyni- forliðnum....
3. Það er til samheiti yfir okkur: “Litlu vargarnir”
4. Þegar við vorum minni (verðum alltaf litlar) kepptum við í sjónvarpsauglýsingaþekkingu, þ.e. hvor var fljótari að giska á hvað var verið að auglýsa (NB gilti ekki um skjáauglýsingar) Anna Magga náði gríðarlegu forskoti meðan Jóna Finndís var í Texas.
5. Við sendum hvor annarri kveðjur í gegnum Kassiópeiu, ódýrara en SMS.

Geymt en ekki gleymt...

2005-11-04T08:49:00.000Z

Var að fatta það að ég gleymdi alveg að blogga um gestakomuna um þarsíðustu helgi eins og ég var þó búin að þrálofa. Bæti hér með úr því í skyndi.

Erla, Kristín Birna og Kristján Hróar kíktu sem sagt við um helgina, meðan Jói og pabbi hans ákváðu að kanna frekar félagsskap rjúpna í Skagafirði. Þeir litu þó við á heimleiðinni. Húsbóndinn hagaði sér engan veginn eins og hann væri heima hjá sér og sást því lítið heima við alla helgina. Það var aðkallandi fjáröflun sem heillaði meira, enda gert ráð fyrir einhverju lausafé í afréttinum. Að vísu urðu þær ferðir tæplega til fjár, en það er þó búið að leita.

Á meðan nýtti húsfreyjan þær stöllur og Kristján Hróar til hins ýtrasta við bússtörfin, við tókum til í vélaskemmunni á laugardeginum og rákum svo féð heim á sunnudeginum, til að fara í gegnum ærnar, taka frá til slátrunar og skrifa niður heimtur.

Þetta var sem sagt prýðis helgi, svo ekki sé meira sagt og náttúrulega synd og skömm að hafa ekki bloggað um hana fyrr. Helgin þar á eftir var viðburðaminni, en þá vorum við hjónaleysin ein heima í hríðarveðri og eyddum tímanum í löngu þarfa tiltekt í bænum. Settum reyndar niður nokkra hornstaura í blíðunni líka, en það var nú bara svona til að sýna að það væri ennþá október.

En núna um helgina koma sem sagt fleiri gestir, nú er von á Jónu Finndísi, Lilju Dögg og Erlu. Það verður án vafa glatt á hjalla og ég lofa hér með hugsanlegri bloggfærslu um það eftir helgi... nema Jóna Finndís verði fyrri til.

Eftirlýstir eigendur

2005-10-29T22:54:00.000Z

Töluvert virðist vera um óskilamuni á Bakkanum eftir afstaðnar göngur og réttir með tilheyrandi. Vegna óskýrðs tiltektaræðis sem greip húsráðendur báða í dag, er hafin flokkun og eignagreining. Er hér með lýst eftir eigendum nokkurra vel valinna eigna.

Rauð peysa með rennilás ásamt rauðum hlýrabol. Var í Hagkaupspoka á gólfinu í skrifstofunni. Virðist vera nýtt eða mjög lítið notað.

Lítið forláta perluskreytt skrín. Var í poka frammi í forstofu.

Svartar legghlífar, grunaður eigandi Bjarki Birgisson.

Framhald síðar.....

2005-10-27T08:27:00.000Z

Fór ég aðeins of snemma á fætur í morgun???
Skutlaði Lilju Dögg í skólann.
Keyrði í vinnuna.
Læsti lyklana inni í bílnum...
Glotti því ég er svo forsjál að eiga aukabíllykil í vinnuni (ég byrjaði nebbnilega að verða svo gleymin fyrir tæpu ári síðan að ég læsi alltaf öðru hvoru lyklana inni í bílnum og hef því dreift lyklum hingað og þangað um bæinn)
Hljóp upp þrjár hæðir, og niður aftur með bíllykilinn.
Opnaði bílinn.
Sá að hann var allan tíman ólæstur þeim megin sem Lilja Dögg fór út...

jæja jæja....

2005-10-20T07:17:00.000Z

Vegna fjölda áskorana hefur húsfreyjan sest við tölvuna á ný og munu æsispennandi fréttir nú streyma frá fingrum hennar á ný.... (vonandi)

Þegar öllu er á botninn hvolft, þá er nú heilmikið að frétta úr sveitinni og ber þar fyrst að nefna að slátrun er að fullu lokið og hljóða lokatölur upp á 16,2 kg fallþunga, meðaltal fyrir gerð 9,01 og meðaltal fyrir fitu 7,07.

Það verður að viðurkennast að ábúendur misstu sig lítillega þegar kom að ásetningnum og endaði hann í 120 gimbrum og 8 lambhrútum. Húsbóndinn hefur síðan það kom í ljós staðið sveittur við endurbætur á norðurenda minkahússins/vélaskemmunnar til að einhvers staðar verði nú til húspláss fyrir allt það fé sem verður á fóðrum í vetur. Á meðan þvælist húsfreyjan út um allar koppagrundir að skoða líflömb á bæjum í Húnavatnssýslum og lætur vart sjá sig heima fyrir nema rétt til að festa blund yfir blánóttina. Það mun þó vera farið að sjá fyrir endann á því, þar sem útlit er fyrir að takist að slátra síðustu lömbum í sýslunni í byrjun næstu viku og hæpið að velja mikið af líflömbum úr þeim þegar svo er komið.

Búið er að taka gimbrarnar á hús og rýja þær inn að skinni, en rúningsmaðurinn frækni Bjarki á Breiðavaði var fenginn til verksins að þessu sinni.

Verið er að vinna í nöfnum á hrútana og eru allar ábendingar vel þegnar, þó svo ábúendur áskilji sér rétt til að velja hvaða nöfn sem er eða hafna öllum ef svo ber undir. Kaupahrúturinn frá Presthólum heitir að sjálfsögðu Lárus eftir henni Láru okkar og þá fannst okkur við hæfi að nefna einn þrekinn Gárason, rauðan í hnakka Maríus og ganga þeir dagsdaglega undir nöfnunum Larri og Marri.... Þá eru eftir nöfn á 6 hrúta, en þeir eru 2 Straumssynir, 1 Gárasonur, 1 Lómssonur, 1 Eldarssonur og 1 Sindbaðssonur Soldánssonar.

Þá er nú farið að tínast úr fréttapokanum að sinni, en vænta má æsifrétta að lokinni helgi, þar sem Erla, Kristín Birna, Jói, Kristján Hróar og kannski fleiri ætla að streyma norður um helgina.

Från flickan i Sverige…

2005-10-04T19:41:00.000Z

Flakkarinn er núna í Svíþjóð en dvölin þar er nú óðum að styttast í réttan enda. Ég flýg heim á leið seinnipartinn á morgun og lendi nokkrum klukkutímum fyrir næsta ferðalag (til Ljúblíana).

Dvölin hérna er búin að vera stutt og alveg ágæt. Ég hef búið í nokkurn vegin galtómri íbúð í Dalby sem er stutt frá Lundi, það þýðir að í íbúðinni er reyndar rúm en þá eru innanstokksmunir upptaldir og loftljós eru af skornum skammti (það er svona að ætla að spara leigupeninga). Þetta kemur þó ekki að sök þar sem ég þamba bara drykkjarjógúrt í morgunmat, sötra svo bjór þegar ég kem heim seint á kvöldin eftir að hafa étið pizzu með skinku, banönum og karrý einhversstaðar í nágrenninu. Fyrripart nætur rölti ég svo um íbúðina í svefni, ekki mikil hætta á að ég hnjóti um innanstokksmuni í þeim göngutúrum þar sem allt er tómt, en nýti strætó til ferðalaga að degi til. Öllum peningunum sem ég hef sparað við ódýra leigu tókst mér svo samviskusamlega að eyða um helgina í búðarráp í borginni hinum megin við Eyrarsundið…

Frá Holtinu mínu berast skemmtilegar fregnir, Lilja Dögg er komin með bílpróf! Til hamingju með það :-)

Hej då

Botna komin heim !!!

2005-09-29T14:22:00.000Z

Þá eru nú göngur og réttir að mestu leyti afstaðnar og fóru þær fram með ró og spekt svo framarlega sem því var við komið, en annars með öðrum hætti. Heljar mikið gistiheimili var sett á fót á bakkanum eins og vant er og glatt á hjalla eins og vera ber.

Botna mín er alheimt og urðu miklir fagnaðarfundir hjá okkur æskuvinkonunum (altént hennar æsku) í Selárrétt. Hún þráast við að vera kollótt eins og bróðir hennar og hálfsystir og mun kollótti stofninn á Sölvabakka því endurreistur á yfirstandandi hausti, þó svo bróðirinn muni einungis fá að fylgjast með því úr öðrum víddum.

Við Sævar gerðum mikla hrútareisu um síðustu helgi, fórum alla leið norður í Öxarfjörð, Sléttu og Þistilfjörð að skoða “þingeysk vaxtaræktartröll” eins og einn góðbóndinn orðaði það. Rétt að taka það fram að hér er sum sé átt við sauðfé í þessu samhengi eins skemmtilega og það kemur út. Þar var margt kostulegra gripa og fengum við alveg gullfallegan hrút á Presthólum í Núpasveit (Öxarfirði), undan Hýr (Týssyni) sem væntanlega hefur ekki borið nafn með rentu, sbr. afkvæmið. Hann var stigaður upp á alls 86 stig og á allan hátt stórglæsileg kind. Að sjálfsögðu var hann nefndur í höfuðið á henni Láru okkar (sem er sem sagt frá Presthólum) og heitir Lárus. Við fórum síðan á hrútamarkað á Raufarhöfn þar sem var samansafn af glæsilegum hrútum til sölu og festum þar fleiri hrúta handa Húnvetningum sem sáu sér því miður þeirra vegna, ekki fært að mæta sjálfir. Þetta var mikil snilldarsamkoma, tókst vel í alla staði og eiga heimamenn mikið hrós skilið fyrir það.

Þó þeir tækju ekki þátt í markaðnum, var náttúrulega ekki hægt að skilja Þistlinga alveg útundan svo við skruppum á nokkra bæi þar og völdum nokkra góða gripi handa fleiri Húnvetningum.

Læt þetta duga í bili.....

p.s. Til hamingju með afmælið Aldís

Það haustar að í Holtinu

2005-09-06T20:40:00.000Z

Já haustið er komið hér í Grafarholtinu, farfuglarnir tveir komnir hingað til mín eftir sumardvöl undir Fjöllunum og nú tekur við ströng dagskrá skipulagðra kvöldmáltíða ólíkt sumardagskránni þar sem skyr.is var efst á dagskrá flest kvöld. Í okkur er líka farinn að færast gangnahugur, nýr skærgulur pollagalli og tvær talstöðvar búnar að bætast á eignaskrána síðustu daga. Menntaskólaskvísurnar munu svo hlaupa um og smala Eyjafjöllin núna um næstu helgi á meðan ég held í norðurátt og rifja upp gömul kynni af misjafnlega samningsþýðum Húnvetnskum og Skagfirskum skjátum.

Í síðustu viku fór ég annars á norðurslóðir í Svíþjóð, norður í land Samanna. Ekki fann ég nú neinar kindur að smala þar en hreindýrin skokkuðu um skóginn. Ekki fer þó sögum af því hversu hvort léttfættir smalar hafi í við þau, enda leist mér þannig á að snúið gæti verið að halda áttum inn í skóginum í miklum eltingarleikjum. Þeim ku vera smalað með þyrlum um þetta leyti árs, niður úr fjöllunum fyrir veturinn. Eftir langar setur undir fyrirlestrum um norðurslóða vatnafræði var slegið á “léttari” strengi" í sauna og í íþróttakeppni með víkinga-yfirbragði, þar sem ég sló í gegn með axarkasti, sem fólst í því að sveifla stórri exi yfir höfuðið á sér, kasta henni áfram og vona að hún myndi nú stefna í rétta átt og höggvast í trjádrumbinn sem stóð í tveggja metra hæð í 15 metra fjarlægð... Það var ekki að sökum að spyrja, ég hitti auðvitað í mark og hef hug á að leggja íþróttina fyrir mig. Er bara ekki búin að finna hentugt æfingasvæði hérna í Grafarholtinu!

Endalok alls....

2005-09-02T15:25:00.000Z

...nei nei, ekki er það nú svo svart. Eiginlega átti þessi pistill að vera á jákvæðu nótunum, því það er svo mörgu lokið sem löngu var tímabært. Heyskap er t.a.m. lokið og hafðist það af á þriðjudaginn síðasta. Náðist þá háin í prýðis þurrki sem dugði fram yfir lok heyskapar á Sölvabakka og Bakkakoti en svo kom líka þvílík dómadags rigningardemba að slíkt og annað eins hefur vart sést á bakkanum.

Það er búið að keyra út öllum skít úr fjárhúskjallaranum og var þar mikill haugur á ferðinni, enda tveggja ára birgðir. Baldvin á Tjörn lagði sitt heldur betur til málanna, skaffaði sjálfan sig, bobcat og tvo dreifara til verksins og svo var bara keyrt í akkorði eins og drossíurnar drógu. Hafðist verkið af á mettíma eða einum fullorðnum degi og svo tæplega fram að hádegi.

Nú og svo er búið að skila virðisaukaskattinum, ekki tókst nú húsfreyju að vera sérlega tímanlega í því þetta skiptið þrátt fyrir fögur fyrirheit, en skilaði þó rétt tæpum sólarhring fyrir lokafrest, þannig að þetta stefndi ekki í óefni. Meðan á vsk-færslum stóð var húsbóndinn gerður útlægur úr eldhúsinu enda eldhúsborðið undirlagt af vak-nótum, tölvu, eplakjörnum og hálftómum/hálffullum kaffibollum.

Svo er húsbóndinn búinn að gera atlögu að girðingunni utan um kartöflugarðinn en hrútar þeir sem kenna sig við bæinn hafa gert sig óþarflega heimankomna þar í sumar, þrátt fyrir fyrirmæli um að halda sig annars staðar.

Það styttist heldur í göngur og er rétt vika í að það stúss hefjist fyrir alvöru. Ekki er laust við að gæti tilhlökkunar hjá ábúendum að sjá blessaðar rollurnar og afkvæmi þeirra snúa aftur í heimahagana. Sér í lagi verður nú spennandi að sjá hana Botnu litlu aftur, en gera má ráð fyrir því að hún hafi stækkað óhemju í sumar og sé nú orðin allra gimbra föngulegust.

fréttamolar....

2005-08-12T09:25:00.000Z

Í fréttum er þetta helst.

Nokkuð vel hefur gengið að heyja í sumar. Þó er heyskap ekki að fullu lokið, því við ákváðum að slá ekki nýræktina fyrr en væri nokkuð örugg þurrkspá framundan. Á mánudaginn síðasta spáði síðan nokkuð góðum þurrki fram í vikuna, svo hún var rifin niður ásamt stykkinu hans afa og síðan hefur rignt.... Búa bændur þó enn við þá von og föstu reglu sem verið hefur í gildi fram til þessa, að aldrei hefur rignt svo að ekki hafi stytt upp aftur.

Verslunarmannahelgin fór vel og óvanalega settlega fram. Þar sem heyskapur var í fullum gangi þá, varð ekkert úr árlegri hestareisu og ekki varð heldur úr afmælisferð austur í Drangshlíðardal. Halló Sölvabakki var því haldinn að mestu innan landareignarinnar og var mæting býsna góð, þrátt fyrir válega veðurspá og rigningu með köflum.

Um síðustu helgi var svo sumarsmölun á Breiðavaði sem lauk með heljarinnar útihátíð, grillveislu, vatnsslag og öllu tilheyrandi. Set kannski inn myndir þaðan fljótlega. Skapti og Hildur á Hafsteinsstöðum komu síðan ríðandi á laugardagskvöldið ásamt fríðu föruneyti og fylgdum við þeim fram í Kirkjuskarð daginn eftir í indælis veðri.

Læt þetta duga í bili.
Bestu kveðjur

Afmælisveisla í Drangshlíðardal

2005-08-02T22:40:00.000Z

Nú er verslunarmannahelgin að baki, ég sit hérna heima í holtinu, þurrka tjald og viðra svefnpoka á svölunum og stofugólfinu.

Útihátíðin mín var í Drangshlíðardal hjá Lenu systur, hún varð fertug í gær og hélt heilmikla veislu. Ég lagði land undir fót/hjól degi fyrr og brunaði austur undir Eyjafjöll, að Skógafossi, með fullan bíl af dóti, afmælisgjöfum frá mér og systrum mínum, mömmu og svo krökkunum í Dranshlíðardal. Sunnudagurinn fór í það að púsla saman gasgrillinu sem var í einum pakkanum (naut ég við það aðstoðar þriggja frænkna á aldrinum 2-16 ára og svo 4 ára frænda, setja upp flest tjöld sem á bænum fundust og svo skruppum við til Víkur á Unglingalandsmót þar sem við átum ís, horfðum á nokkur hlaup og hoppuðum í hoppikastala við mikinn fögnuð yngstu kynslóðarinnar.

Þegar kvölda tók fór að drífa að fólk úr öllum áttum og fjölgaði í tjaldbúðunum. Daginn eftir stóð Lena í ströngu við að útbúa allan matinn í veisluna, púsla saman grillspjótum og úrbeina læri og við hin reyndum aðeins að hjálpa til við það, knúsa krakkana og setja upp glænýtt fjölskyldutjald í rigningunni (við komumst að því að sex manna tjald þýðir að það þarf allavega sex manns til að tjalda því í fyrsta skipti). Hófst svo veislan um kvöldmatarleytið, hver rétturinn öðrum gómsætari, lambalæri, grillspjót, skötuselur, triffle og rjómaterta, fylltar döðlur og sykurpúðar. Púff, ég lá á blístri löngu eftir að ég var komin út í tjald að sofa...

Takk Lena fyrir frábæra veislu!

Heyskapur hafinn...

2005-07-18T21:33:00.000Z

Sælt veri fólkið
Þrátt fyrir einlægan ásetning og fögur fyrirheit hér í möskvum internetsins, þá hefur liðið óheyrilega langur tími frá síðasta bloggi mínu. Er þar engu um að kenna nema taumlausri netleti húsfreyjunnar.

Í fréttum er það helst að sigur hefur náðst yfir garðinum, og það m.a.s. tvisvar sinnum síðan bloggað var um að líkur væru fyrir því að alls ekki næðist að hemja grasvöxt þar í sumar. Reyndar var sláttuvélin með múður en eftir margar og harðar atlögur mömmu og Jóa Gull tókst að koma henni í lag, og var þá slíkur sláttumóður kominn á mömmu að hún réðist jafnframt á Bjarneyjarlundinn með sláttuorfi og náði niður óhemju grasi þar, mætti segja mér að þar hafi uppskera verið farin að nálgast efri mörk framleiðslugetu á hektara, miðað við íslenskar aðstæður og þó sunnar væri leitað.

Rúlluvélin hefur farið bæði sundur og saman síðan síðast var bloggað og hefur bloggari ekki orðið jafn hissa, síðan hún komst að því í barnæsku að það væri ekki Frakkland og Holland sem blöstu við hinum megin við Húnaflóann, þegar blessuð rúlluvélin snerist að því er virtist á eðlilegan hátt, eftir það mikla rifrildi sem fram fór á henni og mörg spurningamerki þegar verið var að koma henni saman aftur. Frumraun hennar með nýjum legum verður þó væntanlega mjög fljótlega, þar sem Félagsræktin var slegin í dag og verður rúlluð við fyrsta tækifæri.

Sláttur hófst á bakkanum þann 12. júlí og var það allt hirt í þurrheyshlöðuna, eftir mikið stress og vægt, nei, nær er að segja alvarlegt taugaáfall húsfreyjunnar, þegar í ljós kom, daginn áður en til stóð að fara að taka inn, að vírarnir í heydreifikerkinu gáfu sig við prufukeyrslu. Náðist þó að redda því með þrautnýtingu á öllum samböndum ábúenda, Anna tengdamamma var á leiðinni norður og tók vírinn í leiðinni og Valli frændi í Víkum brá skjótt við og var kominn rétt fyrir 10 um kvöldið og málið þar með í höfn laust upp úr miðnætti. Taugar húsfreyjunnar voru eftir áfallið ekki sterkari en svo að hún gat ekki fylgst með Valla og Sævari hætta lífi sínu eins og þaulæfðir loftfimleikamenn uppi við dreifikerfið, svo hún varð að láta sig hafa það að brytja niður í rabarbarasultu og baka eins og tvær eplakökur á meðan til að dreifa huganum.

Læt þetta gott heita í bili og lofa engu um hvenær ég blogga næst....
Bestu kveðjur
Anna Magga

Loksins myndir frá Sölvabakka...

2005-07-02T23:38:00.000Z

Hér má sjá myndir af fallega folaldinu hennar Þotu. Jóna Finndís er sem sagt komin norður :)
Annars stendur mikið til á morgun, þá á að skíra litla stúfinn í Svangrund en flestir bíða forvitnir eftir nafngiftinni (Helga Björg hefur ekkert gefið uppi, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir til að veiða það upp úr henni).

Litið upp úr grasrótinni....

2005-06-28T18:12:00.000Z

Kom tímanlega heim úr vinnunni í dag og fann engan heima, bóndinn stunginn af ásamt vinnukonunum tveimur. Koma kannski heim aftur þegar þau eru orðin svöng :-) Ákvað að vera dugleg og reyna að slá garðinn, sem hefur sprottið óheillavænlega síðustu daga, enda gúrkutíð, rigning og sól til skiptis og Flórída hiti liggur við. Komst að því að þetta veðurfar hafði einnig þær afleiðingar að grasið var of blautt fyrir garðsláttuvélina sem hikstaði, stundi og gafst upp reglulega. Uppskar því lítið úr þessu afreki, annað en græna fingur eftir að hreinsa neðan úr blessaðri vélinni. Veðráttan og garðurinn virðast því hafa sameinast í eins konar vítahring í þessum efnum og líklega verð ég bara að brenna sinu í honum næsta vor :-)

Datt í hug að fara að taka til í staðinn, en hvarf fljótlega frá þeirri hugmynd og ákvað að blogga aðeins í staðinn, enda langt síðan ég hef gripið í þá iðju, þrátt fyrir að afsökunin “léleg nettenging” og “biluð tölva” sé löngu fyrir bí.

Vorið hefur gengið afskaplega vel hér á bakkanum, við erum búin að sleppa skjátunum á fjall og trítluðu þær sælar og glaðar upp í frelsið með afkvæmunum. Auðvitað byrjar maður strax að hlakka til að fá þær aftur heim í haust, þó líka sé ánægjulegt að fá smá sumarfrí frá þeim í bili. Botna mín hafði stækkað mikið og í ljós hefur komið að hún verður án nokkurs vafa kollótt, þannig að hér er á ferðinni upphafið að nýjum stofni á Sölvabakka, “botnukollótta stofninum”. Vona bara að hún verði viljugri niður úr fjöllunum heldur en Móbotna vinkona mín frá Síðu fyrsta haustið hennar.

Við erum búin að endurheimta Rúnu frá Spáni og fengum í kaupbæti Ásdísi systur hennar með, sem ætlar að vera hérna hjá okkur fram um næstu helgi.

Hér er annars mikill söknuður á heimilinu síðan í gær, þar sem hún Lára okkar blessunin hafði þá afplánað vist sína hér sem verknemi og kvaddi okkur. Hún ætlar þó að kíkja við á fimmtudaginn aftur og vonandi miklu oftar.

Það kom á daginn í gær að Þota hennar Bjarneyjar var köstuð og hafði eignast, brúnskjótt, leistótt, tvístjörnótt merfolald, alveg gullfallegt. Ef Jóna Finndís yfirvefari kennir mér að setja inn myndir, þá lofa ég myndum af þessari gersemi von bráðar.

Læt þetta duga í bili, reyni að blogga samviskusamlegar í framtíðinni enda búin að fá þessa fínu stafrænu myndavél sem ætti að gera bloggið enn skemmtilegra.

Bestu kveðjur
Anna Magga

Til tunglsins og aftur til baka...

2005-06-10T01:24:00.000Z

Nei, vid fengum reyndar ekki ad profa flaugarnar i Kennedy geimstodinni sem vid heimsottum i gaer, naesta skot a ekki ad verda fyrr en i juli skildist mer og sennilega er ekkert plass fyrir islenska turista thar. Thar var nu samt eitt og annad ad sja og heyra og gaman ad koma thangad!

Dagurinn i dag var heldur rolegri, reyndar akvadum vid mamma ad skreppa i sjoferd en Sigurbjorg aftok slikt sull med ollu og helt sig frekar heima a svolunum hja Kaju og veifad bara thegar vid sigldum framhja. Thad rigndi reyndar dalitid a okkur en hanklaedum var dreift a linuna svo ad thad kom ekki ad sok. Thad er allskonar dyralif a thessu strandsvaedi og vorum vid fraeddar um eitt og annad skemmtilegt, reyndar gleymdi eg odru hvoru ad hlusta a frodleikinn og einbeitti mer ad thvi ad reyna ad mynda hofrungana sem gaegdust upp ur sjonum odru hvoru (mer var nu reyndar bent a ad sennilega vaeri nu haegt ad kaupa betri myndir i Disney world sem syna eitthvad meira en bara ugga upp ur sjo)... En thetta var allavega gaman, alveg thangad til moskitoflugurnar redust ad okkur i storum flokkum a roltinu heim a leid og kjomsudu a berum leggjum :-)

Kaer kvedja fra ferdalongunum i Florida,
Jona Finndis, Bogga og Sigurbjorg

Florida - the sunshine state

2005-06-06T22:33:00.000Z

Solin brosti nu reyndar ekki vid okkur fyrstu dagana en nu er hun farin ad kikja nidur a okkur skvisurnar. Thessum fyrstu dogum hefur thvi verid varid ad nokkru leyti innandyra i budarrapi, bunar ad kaupa fot a smavaxid fraendfolk, okkur sjalfar og oskalistinn sem Sigurbjorg hafdi med fra klakanum er odum ad styttast.

Kaja fraenka dekrar vid okkur, i morgunmat eru ymist spaeld egg og beikon, egg og grautur, pylsur eda annad godgaeti... Strondin er herna rett hja og sundlaugin lika svo ad naestu daga reiknum vid med thvi ad na okkur i dalitinn solbrunan lit (tja eda raudan til ad byrja med :-)

Kaer kvedja,
Jona Finndis, Bogga, Sigubjorg
og Kaja fraenka bidur ad heilsa...

Sauðburður kominn af stað

2005-05-21T11:48:00.000Z

Þá er sauðburður kominn vel af stað, hefur þó gengið fremur hægt enn sem komið er. Það er þó í góðu lagi, þar sem síðustu daga hefur ekki viðrað sérlega vel til að setja út lambfé. Norðaustan belgingur og næturfrost.

Hér hefur verið mikið lið til aðstoðar, kvennaveldi að mestu enda hefð fyrir því á Sölvabakka. Erla frænka var alla þarsíðustu viku og sömuleiðis Mona, mamma hennar Caró. Árdís og Jóna Finndís í vikunni sem er að verða búin, Siggi Elvar og Axel litu við um síðustu helgi og Garðar frændi reyndar líka. Mamma hefur verið á fullu með okkur milli vakta og svo eru Bjarki, Inga og Hermann Óli á leiðinni og ætla að vera um helgina. Síðan hefur heimavarnarliðið náttúrulega verið á fullu líka, Lára og Caró, ásamt okkur Sævari.

Sauðburðurinn hefur gengið afar vel, það sem af er, hraust og falleg lömb, hellingur af tvílembdum gemlingum og er unnið af krafti í að koma þeim lömbum undir einlemburnar. Svo urðu þau stórtíðindi að hér fæddist loksins svarbotnótt gimbur er slíkt hefur ekki gerst í 20 ár held ég, eða ekki síðan Buxa hennar Fríðu var og hét fyrir löngu síðan. Að vísu er rétt að geta þess að sú ær fékk sæði úr Aladín, svarbotnóttum hrút frá Gufudal en engu að síður var magnað að það kæmi þó a.m.k. eitt svarbotnótt lamb úr því, og það m.a.s. gimbur. Fær hún mikið kel og klapp enda fallegasta lamb sem fæðst hefur að mati undirritaðrar altént.

Ekkert lamb hefur lent í bakaraofninum enn sem komið er :-) eins og Freyja var að rifja upp á blogginu sínu að hefði verið gert þegar hún var í sveit hérna, en vonandi verða þau öll hraustari en svo að þess þurfi.

Nokkrar myndir úr sauðburðinum, m.a. af hinni stórfallegu Botnu má sjá hér.

Sauðburður - Barnsburður

2005-05-21T11:36:00.000Z

Jæja þá er burði lokið hjá okkur í þetta sinn. Drengurinn okkar ákvað að koma í heiminn þann 17. maí klukkan 17.38 og gerði okkur öll alveg steinhissa. Í fyrsta lagi vegna þess að hann var svo fljótur á leiðinni að meira að segja frænki hans hann Jón Árni sem ætlaði að vera viðstaddur eins og bróðir hans hafði gert þegar Helga Björg kom í heiminn, var of seinn. Honum seinkaði svona vegna þess að hann vildi endilega taka mömmu sína með líka og hún hélt að þeim lægi ekki svo mikið á. Um 10-15 mínútum eftir fæðingu mættu þau á svæðið þannig að það munaði nú samt ekki miklu.
Litli snáðinn var ekki nema 7 tíma á leiðinni frá fyrstu verkjum en hann var nú samt svolítið þreyttur þegar hann var kominn á leiðarenda og neitaði að skæla fyrir okkur þangað til læknirinn tók sig til og pikkaði í hann. Litli snáði er 10 grömmum þyngri en systir hans var fyrir rúmum þremur árum (3410 grömm eða tæpar 14 merkur) og 3 sentimetrum styttri en systir hans var(51 cm). Hann er samt algert draumabarn eins og systir hans er. Sefur á nóttunni og drekkur og kúkar á milli svefnstunda. Helga Björg er búin að hertaka hann algerlega og tilkynnir það oft á dag að hún eigi litla bróður (svo megum við pabbi hennar líka eiga smá af honum). Það spillir heldur ekki fyrir að nú kemur Kristmundur í heimsókn á hverjum degi.

Það er sem sagt eintóm sæla hér á bæ og lífið snýst um litla snáða svo að meira að segja sauðburður fellur í skuggann hjá okkur.

Nokkrar myndir af snáðanum og stoltri stóru systur má sjá hér.

Kær kveðja frá Svangrund

Sumarkveðja

2005-05-02T13:09:00.000Z

Sumarið er komið, með sól og blíðu, þó maí-hretið hafi tekið fljótlega við af því í bili. Fremur kalt veður á bakkanum um þessar mundir, en það gerir svo sem ekkert til þar sem allar ær eru ennþá innandyra.

Lóan lét heyra í sér á síðasta degi vetrar og bar okkur hlýja kveðju sunnan úr Drangshlíðardal, kærar þakkir fyrir það Lena mín. Hún hefur látið óspart í sér heyra síðan, syngur vorinu lof og dýrð að vanda, ásamt flestum hinum farfuglunum. Þó lætur spóinn ennþá bíða eftir sér.

Sauðburður er hafinn á Sölvabakka, sæðislömbin hafa verið að bunast út síðan á laugardagsmorgun, en þá kom hún Fluga mín með lambakóng og lambadrottningu. Það er reyndar dálítið írónískt, að ég man ekki til þess hér áður að ég hafi nokkurn tímann átt lambakóng og/eða drottningu, en svo þegar við eigum núna nær allar ærnar, þá kemur ein af mínum “orginal” ám með slíka sumargjöf handa mér. Jafn skemmtilegt var það nú fyrir því og þeim heilsast öllum vel ásamt öðrum fénaði. Tvær ær eru komnar þrílembdar, önnur nr. 744 af svokölluðu “Jónu Finndísar kyninu” sem er ekki síðra kyn en “séra Guðmundar kynið” í sögunni góðu. Hún er þó ekki með hálft að aftan og stíft, heldur gamla góða tvílembingsmarkinu. Upp hefur komist um mismörkunina á sínum tíma, þar sem á móðurmerkinu stendur skilmerkilega JFJ 431.

Við gerðum góðan túr út á Skaga í tilefni Sumardagsins fyrsta á dögunum og tókum að sjálfsögðu Caró og Láru með okkur til að sýna þeim um í héraðinu. Kíktum örstutt við hjá Bjarneyju, svo í Höfnum, borðuðum dýrindis hádegisverð á Hrauni hjá Merete og Steina. Þar kíktum við svo aðeins í fjárhúsin og gengum síðan aðeins um æðarvarpið, þó að vísu hafi enginn fugl verið kominn í það enn. Það var engu að síður rosa gaman að sjá þetta, gríðarstórt svæði og haganlega búið að blessuðum æðarkollunum. Síðan enduðum við í veislukaffi á Sævarlandi, röltum aðeins niður í fjöru þar og skoðuðum Hvammskirkju. Þetta var með eindæmum skemmtileg ferð og gaman að gera sér svona dagamun.

Frá Drangshlíðardal

2005-04-15T14:12:00.000Z

Þá er komið að smá pistli frá Drangshlíðardal. Hér fer veður hlýnandi. Ekki er verra að fá hlýja strauma utan úr heimi sem ég þykist vita að Jóna Finndís hafi gert sitt ýtrasta til að senda okkur. Lóan er komin. Við Guðni sáum fyrir viku síðan heilu hópana af lóu sem virtust nýkomnir til landsins og sögðust ætla lengra eða norður yfir heiðar. Ég sendi þær með kveðju á Sölvabakka en veit svo sem ekki hvort hún hefur komist til skila ennþá. Þið vitið allavega að ef söngurinn hljómar fyrir utan gluggann ykkar einhvern morguninn þá ættuð þið að hlusta eftir kveðjunni minni.
En nóg um það Sigurgeir lauk loks við að grafa kálfafjósholuna fyrir okkur. Í dag eða allavega bráðlega er byggingafulltrúinn væntanlegur til að líta á grunninn. Sigurgeir á reyndar trúlega eftir að fara ofan í á traktorsgröfunni og taka aðeins meira þar sem mest á reynir. Svo er að keyra möl undir og vonandi kemur svo einhvern tímann að því að munda hamarinn, og komast uppúr moldinni.
Ég ætla nú samt ekki að lofa miklum byggingarsögum á næstunni þar sem óðum styttist í jarðvinnslu fyrir kornið og svo sauðburð sem hefst um mánaðamótin.
Um helgina ætla hinsvegar Hjalti Páll og Þorgeir að koma og hjálpa okkur að saga stórt hurðargat á fjóshlöðuna svo við getum nýtt hana betur, stungið vélum inn til viðgerðar, rúlluvélinni þegar hún er ekki í notkun og fleira. Það verður heilmikill munur. Læt hér staðar numið að sinni, hver veit nema ég verði duglegri að blogga er tímar líða. Bestu kveðjur Lena

Lifid er ljuft!

2005-04-14T21:45:00.000Z

Buin ad sitja adeins of lengi a Ipanema strondinni i dag. Ja, thad er ad komast upp i thaegilegan vana ad gera neitt allan daginn nema sitja og sotra kokoshnetumjolk, borda glaenyja avexti i hadegismat i solinni, og horfa a solbruna drengi rolta um. Hlaupa ut i sjo odru hvoru og hoppa med oldunum til baka upp a strond.

Eg held ad vid aettum endilega ad planta nokkrum kokoshnetutrjam i Bjarneyjarlundinn hid fyrsta. Kokoshneta er svo serlega nytilegur avoxtur, gott ad drekka safann, skafa svo kokosinn innan ur henni og svo er haegt ad fondra eitt og annad ur restinni, eins og solumennirnir herna a strondinni eru greinilega flinkir i!

En jamm, aetli eg fari ekki bara aftur a strondina a morgun... Ef eg verd ekki alltof raud thegar eg vakna i fyrramalid... Er sko daldid raud nuna, en olikt fyrri solbruna er hann jafndreifdur ad thessu sinni :-)

Ég er köflótt!

2005-04-11T13:10:00.000Z

Thad fylgja thvi greinilega einhverjir gallar ad ferdast ein. Sa staersti er reyndar ca 10x20 cm eldraudur blettur a bakinu a mer! Fingurnir sem i gaer voru utatadir i solaraburdi hafa greinilega ekki nad almennilega inna a svaedid a milli herdabladanna!

Eg for i heilmikinn hjolatur med Antonio, brasiliubuanum sem Cintia bad serstaklega fyrir mig svo ad mer yrdi ekki raent! Eg hef um thad skyr fyrirmaeli ad lata vita hvert og hvad eg aetla ad gera a hverjum degi og bera allar fyriraetlanir undir hans alit. Eg hef nu reyndar grun um ad thad se ekkert serstaklega erfitt ad fara ser ad voda herna en hingad til hef eg ekki sed neitt haettulegra en solina.

Vegna brunablettsins a bakinu aetla eg ad hafa haegt um mig i dag, kikja adeins i budir og rolta a strondina (en passa ad snua bakinu sem mest fra solinni). A morgun a eg sennilega eftir ad kvarta yfir solbrenndu nefi ;-)

Foz de Iguazu -> Rio

2005-04-09T12:05:00.000Z

Nú er vikan hér við fossana að klárast og stefnan verður tekin á náttstað í Rio á eftir.

Ég skoðaði fossana frá ýmsum sjónarhornum, frá Brasilíu, Argentínu, á bát rétt fyrir neðan þá, en sleppti reyndar þyrluferðinni... Ótrúlega flottir fossar og rosalega mikið vatn! Ég reiknaði nú varla með miklu meira en kannski Gullfossi/Dettifossi en waaaá, þeir voru flottir og pottþétt þeir laaangstærstu (vatnsmestu) sem ég hef séð.

Fiðrildin hér eru allskonar á litinn og flögrandi út um allt, það er meira að segja hægt að plata sum þeirra til að sitja fyrir á ljósmyndum, eða kannski var það meira þannig að þau væru að vonast eftir frægð og frama, allavega settust þau ýmist á kollin á mann eða á fingurna!

Loftið af skóginum var skemmtilega kunnuglegt, rakt, hlýtt, þykk frumskógarlykt. Ýmsir litskrúðugir fuglar létu sjá sig og í gærmorgun þegar ég kíkti út um gluggann mig flögraði kólibrífugl um í runnunum fyrir framan.

Þessi örfáu orð sem ég kann í spænsku hafa komið sér ágætlega hér, það er að vísu dáldið snúnara að skilja svörin á portúgölsku. En jamm, 400 vatnafræðingarnir sem voru hérna samankomnir eru nú að týnast í allar áttir, og flugvélin sem ætlar að bera mig til Ríó leggur af stað rétt bráðum.

Kveðja,
Jóna Finndís

Brazil - un país de todos

2005-04-05T13:59:00.000Z

Eftir 24 klukkutíma ferðalag er ég komin til Foz de Iguazu. Ferðalagið gekk fínt, reyndar var pínu stress á flugvöllunum sem innifól 800 m hlaup í Amsterdam (reyndar aðallega v.þ.a. hollenska orðið yfir "boarding" lítur út alveg eins og þeir séu að loka vélinni og fari bara rétt strax) og langar biðraðir í Sao Paulo þar sem mér tókst að sannfæra landamæravörðinn um að Iceland væri það sama og islandia þannig að hann hleypti mér inn í landið.

Og farangurinn komst alla leið, mér til mikillar undrunar... Ég var með tannburstann í vasanum og þar sem ég reiknað alls ekki með að fá farangurinn samdægurs!

Síðan ég kom er ég nú aðallega búin að sitja inni á hóteli og hlusta á alls kyns sniðuga fyrirlestra, soldið syfjuð yfir sumum en betur vakandi yfir öðrum.
Ég stefni svo á frekari skoðunarferðir á næstunni, ætla að kíkja á fossana hérna í nágrenninu á föstudag.

Veðrið rakt og skýjað enn sem komið er, hitinn 25-30°C. Vona að skýjin fari svo að hörfa á brott bráðlega svo ég fái smá sól í andlitið...

Bæðevei, gemsinn minn virkar ekki hérna en ef þið viljið ná í mig þá er sniðugast að senda mér tölvupóst á jonafinndis@gmail.com

Kveðja,
Flakkarinn

Páskablogg

2005-04-01T08:41:00.000Z

Þá eru páskarnir liðnir og fullt að fréttum sem bíða eftirvæntingarfullar eftir því að komast á vefinn. Páskarnir voru hreint út sagt frábærir, fullt af fólki, fullt af bjór, fullt af mat og heilmikið gert.

Á miðvikudagskvöldið komu sem sagt Rúna, Erla og Siggi Elvar og var alveg rosalega gaman að sjá þau. Jóna Finndís var að koma úr langri og strembinni mælingaferð og kom því ekki fyrr en á fimmtudaginn og tókst okkur systrum með nokkrum símtölum og sms-um að ákveða fyrir Boga frænda að hann kæmi með henni norður. Hann reyndi (með fremur litlum sannfæringarkrafti þó) að sannfæra okkur um að hann þyrfti nú eiginlega að læra um páskana, en m.a.s. Jóna Finndís tók það ekki sem góða og gilda afsökun, sagði honum að taka bara bækurnar með og að hún yrði komin að sækja hann eftir hálftíma J. Nú og auðvitað hlýddi Bogi eins og hann er vanur að gera þegar við systurnar setjum honum fyrir og dreif sig með norður. (Jón og Fjóla, ef þið lesið þetta, þá er rétt að hér komi fram að hann lærði í fimm tíma á páskadag J)

Á fimmtudeginum fórum við systur ásamt Boga út á Tjörn og fengum þar fínasta afmæliskaffi í tilefni þriggja ára afmælis Kristmundar Elíasar sem var reyndar þann 21. mars. Hann tók ásamt öðrum fjölskyldumeðlimum voða vel á móti okkur og var þetta ljómandi skemmtilegt og rosa fínar kökur.

Á fimmtudeginum, kom Kristján rúbaggi líka og byrjuðum við aðeins að rýja þá seinnipartinn og héldum síðan uppteknum hætti við það á föstudaginn langa, enda hentar hann sérdeilis vel til slíkra verka, sökum þess hversu langur hann er. Vildi þó ekki betur til en svo að í ógáti risti ég talsvert stóra rifu á eina tvævetlu, svipað stóra eins og meðalkeisaraskurð (að vísu ekki á alveg sama stað) og var það heldur verra. Þar sem þetta var á föstudaginn langa eins og fyrr var getið og ekkert hlaupið að því að fá dýralækni á slíkum degi, þá var þess í stað brugðið á það ráð að kalla til ljósmóður utan af Skaga, nánar tiltekið Bjarneyju systur og saumaði hún rolluna saman af stakri snilld. Var ærin eftir það nefnd Ragnhildur Rist og er heilsast mjög vel eftir atvikum.

Á laugardeginum tókum við því heldur rólega framan af, rákum þó heim geldar ær og gemlinga, ásamt hrútunum og settum inn í hlöðufjárhúsið til að rýmka aðeins í fjárhúsunum. Það gekk nokkuð vel, þrátt fyrir gríðarlega vasklega framgöngu Unu litlu á tímabili. Síðan var haldin rosaleg grillveisla um kvöldið og komu þau Angela, Kristján, Lisa, Guðmundór Þór, Jóhanna og Kristinn Örn, ásamt Fríðu og Helgu Björgu þangað. Var mikið grillað, borðað, sungið og drukkið það kvöld.

Á sunnudeginum vaknaði ég svo við símann, en þá var það Magnús prestur að vita hvort ég ætlaði að mæta til messu og sinna skyldum mínum sem meðhjálpari í sókninni. Var það ágætt að fá smá áminningu þar sem ég var búin að steingleyma að það væri yfir höfuð messa þennan dag (þó það væri að sjálfsögðu ekki ósennilegt...) Við Caró drifum okkur þangað og var það ljómandi gaman. Svo var eldaður hamborgarhryggur um kvöldið og svo bara slappað af.

Á mánudagsmorguninn varð Sævar andvaka og fór því á fætur um 6-leytið. Hann tók síðan til við að hamast við að setja upp skápa í útifataforstofunni og endaði það með heljarinnar tiltekt þar inni sem var þarft verkefni. Bogi og Siggi Elvar aðstoðuðu en hinn hlutinn af hópnum fór í fjárhúsin og gaf, ásamt því að ég rúði svo sem eins og rétt tæpa kró. Síðan fórum við öll í dýrindis hádegisverð hjá mömmu, fórum aðeins á bak og kláruðum að taka til þarna í forstofunni. Rúna fúavarði nýju gluggana í fjárhúsin. Síðan tókum því síðan bara rólega það sem eftir var af degi og um fjögur-leytið hurfu svo allir gestirnir á braut.

Fréttafargan

2005-03-14T10:57:00.000Z

Þá er nú aldeilis langt síðan ég hef bloggað og kominn tími til að dæla út fréttum en af þeim eru komnar töluverðar birgðir sýnist mér.

Ber þar fyrst að telja að um þarsíðustu helgi, þá kom stór hluti af Drangshlíðardalsfjölskyldunni í heimsókn norður á Sölvabakka og Svangrund, og það var æðislega gaman. Lena og Guðni komu sem sagt, ásamt þeim Árnýju Rún, Ingólfi Frey og Jónu Guðlaugu. Þau voru nú ekkert búin að skoða ömmuhús, síðan flutt var inn í það en leist að sjálfsögðu afar vel á slotið. Nú reyndi líka á hvort hægt væri að taka á móti svona mörgum gestum í nýja húsinu, og stóðst það prófið með prýði. Dagskráin hjá þeim var síðan nokkuð stíf yfir helgina og vandlega skipulagt hvenær hver okkar mæðgna byði í mat eða kaffi. En þetta var allavega alveg æðislega gaman að fá þau í heimsókn hingað norður.

Um helgina síðustu var síðan hitt og þetta um að vera. Við brugðum undir okkur betri fætinum og skruppum til Ellu sprellu, og rúðum slatta á laugardeginum. Rúbaggaklúbburinn var að vísu heldur fámennur að þessu sinni, þar sem hvorki Kristján né Þröstur sáu sér fært að mæta. Var mál manna að við Ella værum búnar að drepa þá alveg af okkur og er hér með skorað á þá kappana að afsanna þessa kenningu með betri mætingu í næstu törn. Sævar ákvað að skipta sér lítið af rúningnum, en fann sér þess í stað forláta John Deere, sem reyndar var aðeins bilaður, og gat hann dundað sér við að gera við hann fram eftir degi, auk þess sem hann tók að sér að búa til jafninginn í hádeginu, og tókst það fádæma vel. Erla perla sem skellti sér með okkur, var hins vegar á fullu sem aðstoðarrúbaggi, dró að og tróð í poka, sem var aldeilis ljómandi.

Á leiðinni norður aftur, þá var auðvitað ekki annað hægt en að koma aðeins við hjá Lenu systur og fjölskyldu í Drangshlíðardal. Við gleymdum víst óvart að hringja á undan okkur, og mátti litlu muna að Lena systir fengi hjartaáfall þegar hún sá okkur, enda kannski frekar fátítt að við dettum inn í kaffisopa á sunnudögum þar syðra. Það var voða notalegt að kíkja aðeins við hjá þeim, þó við gæfum okkur svo sem ekki tíma til að stoppa lengi, enda þónokkuð eftir af leiðinni og nokkur stopp fyrirhuguð í Reykjavík.

Aðal spenningur helgarinnar var þó enn eftir, því nú var haldið af stað áfram til Reykjavíkur, þar sem danska kaupakonan okkar tilvonandi beið eftir okkur. Hún kom nefnilega frá Danmörku á laugardeginum, og var “í geymslu” hjá Önnu og Sigga á meðan við vorum fyrir sunnan. Hún heitir Caroline og er held ég bara alveg eldhress 18 ára stelpa. Okkur leist allavega rosalega vel á hana og hlökkum bara til að hafa hana með okkur í verkunum heima fram á vor.

Jæja, þetta er víst orðið nokkuð langt hjá mér, enda enginn fréttaskortur þessa dagana. Ekki meira í bili samt.

Kær kveðjaAnna Magga

Árshátíðin búin

2005-03-04T11:44:00.000Z

Jæja þá er árshátíðin búin í skólanum hjá mér og kominn tími til að efna loforðið við hana Jónu Finndísi um að vera ekki bara þiggjandi og lesa annarra manna póst heldur rita dálítið líka.

Það er tíðindalítið hjá litlu fjölskyldunni í Svangrund við reynum bara að láta fara lítið fyrir okkur og bíðum fjölgunarinnar. Já það er rétt húsmóðirin á bænum er farin að bíða óþolinmóð. Þó að það séu rúmar 10 vikur eftir finnst mér nóg um það hvað ég er orðin þung á mér og löt. Annars er hún/hann svo sem ósköp róleg og ég held að hún/hann verði jafnvel rólegri en Helga Björg og er þá mikið sagt. Það getur svo sem breyst þegar fer að þrengja meira í bumbunni.

Annars hlakka ég ósköp mikið til að fá að hitta Lenu og Guðna og fylgifiska á eftir, það verður örugglega skemmtileg helgi framundan hér á bakkanum.

Helga Björg ákvað það einn daginn í þessari viku að það væri búið að sprengja leikskólann og hún gæti ekki farið þangað daginn eftir. Hún vildi síðan alls ekki fara í leikskólann daginn eftir og ég varð að semja við hana að hún kæmi bara í skólann til mín ef leikskólinn væri sprunginn. Svo þegar hún sá að það var allt í lagi með leikskólann þá sagði hún voða glöð við pabba sinn. "Það er búið að byggja nýjan leikskóla".

Heyrumst.

Lömbin talin...

2005-02-28T12:38:00.000Z

Loksins loksins

Þá liggur fyrir talning á fósturvísum á Sölvabakka, en það gekk mikið á um helgina. Þjálfarinn og Heiða komu og töldu á fullu, Bjarki og Deddý komu og aðstoðuðu svo þetta gekk hratt og vel. Þær stöllur voru ekki nema rétt tæplega 3,5 tíma að telja öll lömbin í fjárhúsunum... vel af sér vikið finnst mér.

...and the final results are.... tatatamm:

Von er á 708 lömbum úr fjárhúsunum heima, en “wildcard”-ið liggur sem sagt hjá rollunum 68 sem eru upp í Lækjardal, og ef við reiknum nú með a.m.k. rúmlega hundrað þar, þá verða vel yfir 800 lömb sem líta dagsins ljós í vor, ef allt gengur að óskum. Í allt virðist frjósemin ætla að vera 1,74 lömb eftir fullorðna á, en það var dálítið af einlembum innan um, sér í lagi hjá veturgömlu ánum (sem verða tvævetlur í vor). Gemlingarnir eru hins vegar allt að því óþarflega frjósamir, ekki nema 10 geldir, sem er óvanalega fátt, og 18 tvílembdir, þannig að þar verða 1,16 lömb fædd eftir ána. Þá verður allavega eitthvað til reiðu, til að skella undir einlemburnar :-)

Þetta var rosa gaman að sjá þetta, og frábært að hitta þær Ellu og Heiðu. Þær voru náttúrulega eldsprækar og sá ekki á þeim nein þreytumerki, þrátt fyrir mikið span um allt land að svala forvitni óþreyjufullra bænda eins og hér á Sölvabakka.

Síðan var virðisaukaskatturinn tekinn með trukki á sunnudaginn og virðist ætla að hafast fyrir morgundaginn. Set mér náttúrulega það markmið að færa þetta reglulega á næsta bókhaldstímabili.... (sem verður trúlega gleymt eftir morgundaginn...)

Hejsan!

2005-02-24T07:40:00.000Z

Vil benda á frétt á Húnahorninu um Svangrund – Ömmuhús. Annað nýnefni eru hinar eftirsóttu upplýsingar sem Anna Magga tók saman um hrossaræktina á Sölvabakka. Myndir af hrossunum eru væntanlegar síðar en það dregst nú e.t.v. fram um páska þar sem hirðljósmyndarinn er í útlöndum sem stendur og treystir sér ekki til að þekkja öll hrossin...

Frá Skáni er það helst að frétta að vindurinn er heldur napur þessa dagana, ekki síst þegar fréttir af sumarhitum berast frá klakanum, og öll hlý föt ferðalangsins eru í fatahreinsun sökum skorts á liðlegheitum hjá húsráðanda á gistiheimilinu (mér er ekki treyst fyrir þvottavélinni) :-/

Stórar breytingar eru annars ekki á dvöl útlagans frá því í síðustu færslu. Ennþá er eftir að prófa þó nokkuð af frosnu máltíðunum í kaupfélagsfrystinum en undirrituð hefur reyndar fundið einn stóran galla á neyslu þessa annars ágæta fóðurs. Mikil hætta er á að maður brenni sig í gómnum eftir upphitun þessháttar máltíðar, óljóst er hvort þetta muni stuðla að "betri" skánskum framburði á sænskunni.

Um helgina ætla ég að hoppa upp í lest og set stefnuna á ættarmót í Köben. Við frænkurnar Freyja, Aldís Rún og Sigríður Kristín ætlum að hittast.

Kveðja,
Jóna Finndís

Frónbúinn

2005-02-16T12:59:00.000Z

Hér á Fróni er líka kominn smá snjór, reyndar var nú hláka í gær, en tók svo aftur til við vetrarveður í nótt og morgun. Má því e.t.v. segja að hlákuna hafi tekið upp :-)

Það verður nú að segjast að Skánverjar standa Íslendingum heldur framar í framboði af frosnum mat í búðum en e.t.v. er þetta spurning um aðlögun að aðstæðum á hverjum stað. Hér heima geta menn t.d. nær allan veturinn leyst þetta vandamál á annan hátt, einfaldlega með því að elda ríflega, setja matinn á diska (eða plastbakka ef vill), setja út fyrir dyr og taka hann inn eftir þörfum. Eina sem þarf að hafa í huga, er vörn gegn hundum, köttum og músum í nágrenninu.... Nú svo ef gerir skyndilega asahláku, þá þarf náttúrulega að bregðast skjótt við, taka allt góssið inn og blása til stórveislu. Svona hafa nú þjóðirnar þróast á mismunandi vegu.

Annars er fátt að frétta eins og er, nú er aðal tilhlökkunarefnið það að í næstu viku ætlar Sprellan að koma í heimsókn og telja fósturvísa til að svala forvitni ábúenda um hvað sé nú von á mörgum lömbum í vor. Það verður gríðarlega spennandi og er hér með lofað dagbókarskrifum um niðurstöðurnar þegar þær liggja fyrir.

Bestu kveðjur
Anna Magga

Útlaginn

2005-02-15T19:48:00.000Z

Svíar fá stóran plús fyrir að vera flinkir í að frysta heilu máltíðirnar. Í “kaupfélaginu” telst mér svo til að það séu til a.m.k. 30 mismunandi frosnar tegundir og þarf ég því ekki að hafa áhyggjur á einhæfu mataræði þennan mánuðinn :-)

Snjórinn er kominn á Skáni, það gerist nú ekki svo oft, og enn sjaldnar að hann breytist ekki í slabb samdægur sem rennur sama í polla og ratar varla ofan í niðurföllin. Það væri nú einfaldara ef hann hyrfi bara beint upp í himininn aftur, þaðan sem hann kom. Hvaðan er sossum þetta orðatiltæki um að “snjóinn taki upp” eiginlega komið. Morguninn eftir mikla snjóhúsagerð fyrir mörgum árum á Sölvabakka sagði mamma mér að snjóinn hefði tekið upp, skelfd en líka dálítið spennt hugsaði ég um hvað hefði þá eiginlega orðið um dótið sem í snjóhúsinu var, hvort það hefði þá ekki fylgt með...

En burtséð frá snjónum sem vissulega lýsir upp annars gráa dagana hérna, þá er fátt í fréttum af útlaganum. Hún situr sem fastast við yfir bókum og við tölvuna dægrin löng, og apar eftir auglýsingum í sjónvarpinu á kvöldin til að æfa sig í sænskunni!

Kveðja,
Jóna Finndís

Þorrablót

2005-02-10T14:48:00.000Z

Þá hefur Þorra verið blótað á hefðbundinn hátt á hreppaþorrablótinu árvissa á Blönduósi. Er það mál manna að afar vel hafi tekist til við allan undirbúining og sjálft blótið varð með eindæmum skemmtilegt, enda ekki við öðru að búast þar sem ekki ómerkara fólk en Fríða systir og Jón mágur í blótsnefndinni. Ábúendur á Sölvabakka fengu sinn skerf af gríninu og stendur til að leita ríkulegra hefnda að ári, þar sem við munum nú vera lent í þorrablótsnefnd fyrir næsta ár. Verður penninn því vel nýttur á árinu til að punkta niður kátlega atburði. Leikur grunur á að Jóna Finndís óttist að verða skotspónn slíkrar fréttamennsku og mun hún af þeim sökum hafa flúið til Svíþjóðar um stund til að reyna að forðast vökul augu fréttahaukanna.

Þegar blótið var búið var haldið í fjárhúsin á Sölvabakka og fénu gefið, til að þess þyrfti ekki snemma morguninn eftir en hefð hefur skapast fyrir slíku undanfarin ár. Tókst það bærilega þrátt fyrir allnokkra ölvun og mun fénu almennt ekki hafa orðið meint af, og m.a.s. virtust smálömbin óvanalega hress og kát daginn eftir. Kann að vera að einhver bjórlögg hafi skolast með niður í vatnsdallinn þegar verið var að brynna.....

Bestu kveðjur
Anna Magga

Úr Ömmuhúsi

2005-02-04T22:46:00.000Z

Já eins og sést á síðustu færslu hef ég fengið þónokkra hjálp við að flytja þó að ég búi að hluta til í kössum enn en þaðer mest fyrir mína sérvisku að vilja taka sjálf upp úr kössunum og koma því fyrir og einnig sökum anna við þorrablótsundirbúning vegna þess að þegar Jón og Fríða eru á fundum og æfingum sem er þónokkuð tímafrekt höfum við Helga Björg það' yfirleitt gott hér í Svangrund í öðru hvoru húsinu. Og nú er Jóna Finndís komin hingað í Ömmuhús og ætlar að heiðra okkur með nærveru sinni á Hreppaþorrablótinu Þetta er líka hennar fyrsta koma hér norður síðan ég flutti hingað og yndislegt að hún skyldi geta komið áður en hún fer til Svíþjóðar en þar verður hún í mánuð, fer næsta þriðjudag.
Ekki má gleyma afmælisbarni dagsins en nafna okkar Dísu ömmu er 19 ára í dag Ásdís Björg Gestsdóttir í Drangshlíðardal núna nemandi í Hamrahlíðarskóla hjá "litla bróður mínum" Lárusi H.Bjarnasyni rektor. Einnig stundar sú stutta söng af fullum krafti hjá Jóni Stefánssyni bæði í Graduale Nobili og kirkjukór Langholtskirkju

Haustverkum lokið.... betra seint en aldrei

2005-01-31T10:48:00.000Z

Þá er helgin liðin og margt búið að gerast á bakkanum. Í tilefni mikillar hláku var afráðið að nýta helgina til að ljúka þeim verkum sem áttu að klárast fyrir snjóa. Má því segja að þeim hafi verið lokið milli snjóa....

Til verkanna var fengið liðsafl sunnan úr höfuðborginni, nefnilega þau Siggi Elvar, bróðir Sævars og Erla frænka þeirra bræðra. Var hafist handa “árla” morguns á laugardegi og var langur verkefnalisti fyrir daginn. Byrjað var á að taka til fyrir framan bæinn, þar sem úr kafi hafði komið alls kyns timburrusl síðan skipt var um dyr ásamt fleiru í forstofunni rétt fyrir aukna snjóa. Þar næst var tekið til við að koma sláttuvélinni inn, en hún hafði ekki komist inn fyrr sökum anna fyrst og snjóa síðan. Tókst húsbóndanum að koma henni inn aftan í Fergusoninum, þrátt fyrir margítrekaðar staðhæfingar húsmóðurinnar um að á þennan hátt væri lífsins ómögulegt að koma þessum tveimur tækjum inn í einu lagi. Sá hátturinn hefur nefnilega áður verið hafður á að festa vélina niður á bretti, hífa upp þann hluta sem festur er í beislið (í rauninni setja hana í flutningsstöðu) og flytja síðan brettið inn með rúllugreip. Taldi húsmóðirin að þar sem að henni ásamt fleirum hefði ekki tekist að koma sláttuvélinni inn aftan í vélinni, en sú aðgerð takmarkast verulega af hæð og breidd dyranna ásamt af hæð og breidd dráttavélar + sláttuvélar, þá myndi þetta vera ógerlegt með öllu. Þegar hér var komið sögu, var nú hlaupin talsverður þrái í húsbóndann og tókst honum með ýmsum ráðum og tilfæringum, að koma þessum tveimur tækjum inn samföstum og á hann, þó sárt sé frá að segja, mikinn heiður skilinn fyrir það.

Að svo búnu var haldið til hádegisverðar og þess næst í fjárhúsin. Þar var endurbyggð milligerð milli tveggja króa sem árásargjarnir hrútar höfðu náð að brjóta niður rétt eftir þrettándann, húsmóðurinni til mikillar armæðu, þar sem hún var þá að gefa í hendingskasti, orðin allt of sein á kvöldskemmtun karlakórs Bólstaðarhlíðarhrepps. Þá var tekið til við að loka hlöðugötunum, taka niður skjólborðin á matarafæribandinu og festa þau rammlega.

Þegar hér var komið sögu var kominn tími á kaffi og hafði það frést til næstu bæja, því rétt í því komu Kristján og Angela, Guðmundur Þór og Íris ríðandi ofan úr Lækjardal. Var þá tekið til við pönnukökubakstur og hefur steikingarlyktina, trúlega lagt út um gluggann, því fljótlega tók að snjóa að fleira fólk, s.s. mömmu, Jón og Fríðu, ásamt Helgu Björgu og Erlu (dóttur Gunnu Sigvalda og Jóns Eiríks, sem var í heimsókn) og Þormar. Þegar allir voru búnir að belgja sig út af kaffi og pönnukökum, var farið að flytja dálítið fyrir mömmu og síðan farið í fjárhúsin að gefa.

Á sunnudeginum komum við heyhleðsluvagninum síðan í skjól, fluttum dálítið meira fyrir mömmu, gerðum smá skurk í hesthúsinu og fleira minniháttar. Þessi helgi var sem sagt með eindæmum góð í alla staði og margt sem komst í verk, þótt fyrr hefði verið.

Ekki meira í bili.
Bestu kveðjur af bakkanum
Anna Magga

Úr Ömmuhúsi

2005-01-27T10:23:00.000Z

Já ég flutti inn í nýja húsið mitt í Svangrund sunnudaginn 9. janúar þá var Pétur búinn með smíðavinnuna þ.e.a.s. innanhúss, smávegis eftir utanhúss sem bíður betri veðráttu.

Mér líður alveg yndislega vel hérna og búin að taka generalprufu á að elda fyrir 12 í eldhúsinu og bjóða Norðurhagafjölskyldunni í mat ásamt fleirum og það var alveg ótrúlega þægilegt að elda og hugsa um mat í litla eldhúskróknum mínum.
Semsagt frábært hús í alla staði og gott að búa í því.
Annars var nokkuð mikið um snjó hér í kring og happdrætti hvort fært var nema moka fyrri part janúar þannig að Sævar mátti moka slóð til að Pétur kæmist burt með verkfærin sín án þess að bera þau langar leiðir og sömuleiðis varð hann að moka til að ég gæti flutt það sem komið er af búslóðinni. en nú er búið að vera þíðviðri og blíða síðan fyrir helgi og mikið tekið upp af snjónum.

2005-01-18T22:06:00.000Z

Í Drangshlíðardal var verið að steypa hluta af kálfafjósinu um helgina. Fréttaritari brá sér á staðinn til að þykjast gera smá gagn og tók nokkrar myndir. Skrapp svo í fjárhús og fjós með húsráðendum, þurfti að greiða heimskuskatt í spurningaspili og var dæmd til að reikna 7. bekkjar stærðfræði með einni heimasætunni.

Myndir af steypu, meiri steypu, ungum bónda, yngstu heimasætunni.

Ég labbaði svo upp á Móskarðshnjúka áðan. Með þremur skemmtilegum vinnufélögum, mannbrodda í tösku og ísöxi í hendi. Við komumst að vísu ekki alveg upp á topp og notuðum ekki mannbroddana, en það var rosalega gaman að húrra niður allar brekkurnar á heimleiðinni... og mikið er gott að skríða upp í sófa með teppi og bjór eftir svona puð :-)

2005-01-18T14:38:00.000Z

Góðan og blessaðan daginn

Úr sveitinni er svo sem hvorki margt né merkilegt að frétta í dag, en þó rétt að tæpa á því helsta, þó ekki sé nema bara í tilefni þess að hafa svona góða dagbók til að tjá sig í. Helgin fór í hefðbundið stúss, að hluta í fjárhúsunum, en við komum því loksins í verk að skrifa upp í krónum hvaða ær fengu við hvaða hrút og skipta á hrútum milli króa ef svo illa hefði viljað til að einhver þeirra hefði ekki sinnt sínum spúsum í þetta skiptið.

Veðrið var yndislegt um helgina og hefði verið tilvalið til útreiða, hefðu einhver hross verið komin á bás, en svo er ekki. Notuðum samt helgina til þess að vinna aðeins í þeim málum, sem sagt að græja hesthúsið fyrir veturinn. Það var nefnilega tekin um það ákvörðun að lengja milligerðirnar alveg niður á gólf og loka jafnframt undir stallana, til að lágmarka hættuna á því að þessar blessuðu skepnur slasi sig eins og þeim einum er lagið.

Vaskó er í því þessa dagana að upgötva gríðarlega færni sína sem smalahundur og rýkur í þeim tilgangi öðru hverju suður í hólf, þar sem útirollurnar eru og smalar þeim út í horn við lítinn fögnuð eigandans og annarra ábúenda. Til stendur að koma þessum rollum upp í Lækjardal við fyrsta tækifæri, svo Vaskó geti frestað frekari sýningum á þessu sviði til næsta vors. Mun hann þá hafa það sem eftir lifir veturs til æfinga og hefur fengið loforð fyrir afnotum af hrafnastofni Enghlíðinga til þess gjörnings.

Ekki meira að sinni, læt vita þegar fleiri fréttir verða til.
Anna Magga

2005-01-14T11:07:00.000Z

Góðan og blessaðan daginn

Nú hefur ýmislegt gerst á bakkanum síðustu daga. Eins og fram er komið, er mamma flutt í Svangrund - ömmuhús, og svaf hún þar fyrstu nóttina á sunnudaginn síðasta. Innilega til hamingju með það mamma mín. Við Sævar erum byrjuð að taka upp úr kössum og raða upp í skápa sem er verulega spennandi, næstum eins og við séum að fá þetta dót allt aftur, þar eð við vorum búin að gleyma að við ættum helling af þessu :-) sniðugt ekki satt.

Við erum búin að endurheimta strokukindurnar okkar, sem stungu af frá rúllu á heimatúninu um daginn. Við vorum nú farin að hafa nettar áhyggjur af þeim en um helgina gafst bæði tími og veður til að athuga með þær og fundust þær niðri í Ósvík. Þær báru sig nú síður en svo illa og töldu litla ástæðu til að halda heim á leið en með fortölum, tókst þó að telja þær á það enda vaskur hópur smalamanna á ferð. Himmi fór fyrir þær á snjósleða, við mamma stóðum í fyrirstöðu, Sævar tróð slóð á vélinni fyrir þær og Trítla sat inni í vél og stjórnaði talstöðvasamskiptum.

Á mánudaginn fengum við síðan óvænta heimsókn, en þá komu níu hross röltandi eftir Neðribyggðarveginum. Eftir talsverða eftirgrennslan, kom í ljós að þarna voru á ferðinni hross Ingimars Pálssonar og Frímanns sem höfðu verið í haustvist uppi á Þverá. Höfðu þau ákveðið að skoða sveitina aðeins nánar og leiddi Mannskaða Rauður hópinn heim á Sölvabakka, en þar kannaðist hann vel við sig og hefði sjálfsagt getað hugsað sér að dvelja þar eitthvað lengur.

Ekki meira að sinni.... bestu kveðjur

2005-01-10T09:09:00.000Z

Til hamingju mamma!
Með nýja húsið og allt sem í því er...
Ég vona að þú hafir sofið alveg sérlega vel þar í nótt :-)

2005-01-04T21:18:00.000Z

Passið ykkur á strætó 112, hann fer skrítnar leiðir. Allavega ekkert svipaða leið og ég hélt í morgun að hann ætti að fara. Þegar ég loks slapp úr strætó labbaði ég bara í vinnunna, sem var reyndar bara fínt af því að ég var í hlýjum sokkum, með húfu og í ullarvettlingum!

Eða á kannski bara að skrifa sveitasögur hérna?

Bara frábært

2005-01-03T20:37:00.000Z

Góðan daginn
Þá er komið að því, Jóna Finndís systir er búin að setja upp blogg fyrir Sölvabakka síðuna, svo nú er bara að setjast við skriftir. Ærnar tóku áramótunum með ró og það gerðu hrossin sömuleiðis, þar sem sprengingar sáust fremur takmarkað á bakkanum vegna snjókomu. Þau bíða þó ennþá spennt eftir þrettándanum, en þá verður að vanda sprengt við Vorboðabrennuna ef veður lofar. Ærnar eru vonandi flestar að verða fengnar, hvort sem er með hefðbundnum hætti eða með sæðingum, sem voru stundaðar af krafti hér rétt fyrir jólin. Rétt að láta eina vísu fylgja með því tilefni, en hún ku vera ort af einum hrút Jakobs stórbónda á Hóli í Svartárdal við slíkt tækifæri.

Mér um nautnir neita
niðrun kvelur mig.
Því ég var látinn leita
og lykta fyrir þig.

Læt þessari frumraun minni á bloggi lokið að sinni en er vís með að gera fleiri tilraunir í sömu átt fljótlega aftur.

Bestu kveðjur
Anna Magga

Jibbíííííí, dagbók Sölvabakka er komin á netið

2005-01-03T19:14:00.000Z

Nú er bara að skrifa og skrifa...